احداث ساختمان مسکونی
احداث ساختمان مسکونی
مقدمه:
دانشجويان رشته عمران در دوره كارداني كه دوسال به طول مي انجامد با درسهاي تئوري آشنا ميشوند وتا حدودي با مسائل مختلف ساختمان سازي آشنا ميشوند ولي باز نياز به كسب تجربه دارند وكسب اين تجربه ميسرنيست مگر انكه دانشجويان درسر كارمطالبي راكه در كتابها خوانده اند لمس كرده وبا چشم خود طريقه انجام كارها راببينند وبه همين دليل چهار واحد رابه همين امر اختصاص داده اند كه اين واحدها جزو مهمترين واحدهاي اين دوره مي باشد.
فصل اول
بررسي بخشهاي مرتبط بابخش علمي كارآموزي:
اولين نيازطبيعي انسان غذا مي باشد زيرا انسان بدون خوراك قادربه ادامه حيات نيست .دومين نيازانسان مسكن مي باشد ومكاني كه در ان زندگي ميكند وفرزندانش را بزگ ميكند ودر ان به زندگي ادامه مي دهد.
مسكن تنها به ساختمان مسكوني ختم نميشود بلكه شامل ساختمانهاي اموزشي ودرماني واداري نيز ميباشد.به همين دليل تمام ارگانها ونهادها نيازمبرم به ساختمان دارند.
در تاسيس يك ساختمان نيازبه همكاري مهندس عمران ومعماروتكنسين
ساختمان وحتي مهندس برق وتاسيسات نيز ميباشد به همين دليل رشته عمران مرتبط با تمام رشته هاميباشد.
برسسي آموخته ها وپيشنهادات:
فصل دوم
تخريب:
زمين احداث اين منزل مسكوني يك زمين صاف وهموارشده نبود بلكه يك ساختمان فرسوده وكلنگي بود كه بايد تخريب ميشد.
تخريب اين ساختمان در دومرحله صورت گرفت كه ابتدا سقف ان توسط كارگران تخريب شداما ديوارها وكف ان توسط لودرتخريب گرديد وپس ازآن اقدام به خروج همه نخاله ها از محل كارگاه شد.
قبل از اين مرحله اقدام به بريدن همه تيراهنهاي سقف توسط هوا برش شد و همه درب وپنجره ها و تمام كابينتها وشيرآلات ولوله هاي آب از محل كارگاه خارج شد.
دو حلقه چاه نيزدرمحل وجود داشت كه با شفته آهك وقلوه سنگ پر شد.
رعايت اصول ايمني در تخريب:
قبل از هر چيز بايد روش تخريب مشخص شود و كار براي عوامل اجرايي شرح داده شود. تخريب در معابر عمومي بايد درمحوطه اي محصور با نرده هاي حفاظتي به ارتفاع دو متري انجام شود.
كليه كارگران ميبايست مجهزبه كلاه ايمني باشند ودر ساعات غير كاري به هيچ عنوان نبايد اقدام به برداشتن حصار كرد.
تمامي راههاي عبورومرور افراد غير مسؤل به كارگاه بايد مسدود شود.
به هيچ عنوان نبايد مسير ريزش آوار به عنوان مسيراصلي انتخاب شود ودر هنگام عمليات تخريب از اب براي ته نشين كردن غبار در محيط جلو گيري شود.
البته در اجراي اصول ايمني درعمليات تخريب اين پروژه ازحصار و نرده به علت خلوت بودن محيط استفاده نشد اما براي ايمني و اطمينان بيشترراههاي ورودي به صورت موقت مسدود شد وهمچنين از آب پاشي براي كم كردن گرد وخاك استفاده شد.
فصل سوم
تجهيز كارگاه:
براي تجهيز كارگاه بايد مصالح وابزار مورد نيازبه كارگاه آورده شود.
مصالحي مانند سيمان كه به دو صورت فله وپاكتي موجود ميباشددر كارگاه ميبايست به نحوي درست انبار شود كه البته در اين پروژه بيشتر از سيمان پاكتي استفاده شد.
روش نگهداري ازسيمان در قسمت بعد توضيح داده خواهد شد.
براي جلوگيري از شلوغ شدن كارگاه معمولا موارد مصرف شن وماسه ازقبل پيش بيني ميشد وبه صورت روزانه به گارگاه منتقل ميشد.
انباركردن سيمان:
درموقع انبار كردن سيمان بايد دقت شود كه رطوبت هوا وزمين باعث فاسد شدن سيمان نشود.در اين پروژه براي انبار كردن پاكتهاي سيمان ابتدا تمامي پاكتها برروي قطعات تخته كه بازمين حدود ده سانتيمتر فاصله داشت قرار داده شد وكيسه ها در رديفهاي ده تايي روي هم چيده شد.
علت اين كار اين است كه اگربيش ازده كيسه را روي هم قرار دهيم كيسه هاي زيرين دراثر فشار زياد سخت شده ودرصورت نگهداري دراز مدت غير قابل مصرف خواهند شد واستفاده ازانها منوط به آزمايش سيمان خواهد بود.
چنانچه سيمانهاي سخت شده به راحتي با دست پودرشوند قابل مصرف در قطعات بتني ميباشند درغير اينصورت سيمان فاسد شده وبراي اطمينان بيشترازفاسد شدن ان از آزمايشهايي استفاده ميكنند.
بتني كه باسيمان فاسد شده ساخته ميشود باربر نبوده و نميتوان از ان در قطعات اصلي ساختمان مانند تيرهاو ستونها وسقف استفاده كرد.
چنانچه اين سيمانها كاملا فاسد نشده باشند ميتوان ازانها به عنوان ملات براي فرش موزاييك ويا اجراي بتن مگر استفاده نمود.
اگر بخواهيم سيمان را براي مدت طولاني انبار كنيم بايد تا انجا كه امكان دارد با ديوارهاي خارجي انبارفاصله داشته باشد.
البته چون در اين پروژه از سيمان پاكتي استفاده شد براي نگهداري پاكتها در فضاي بازپس از اينكه انها را بر روي چوبهاي تراورس قرار دادند روي انها را با ورقه هاي پلاستيكي پوشانيدند تا از نفوظ رطوبت به انها جلوگيري شود.
اگرسيمان به طرزصحيح انبارشود حتي تا يك سال بعد نيزقابل استفاده خواهد بود البته فقط ممكن است زمان گيرش آن قدري به تاخير بيافتد ولي درمقاومت 28 روزه ان تاثيري نخواهد داشت.
پياده كردن نقشه:
پس از بازديد از محل اولين قدم در ساخت يك ساختمان پياده كردن نقشه ميباشد منظور از پياده كردن نقشه انتقال نقشه ساختمان از روي كاغذ برروي زمين با ابعاداصلي است.بطوري كه محل دقيق پي ها وستونها وديوارها وزيرزمينهاو عرض پي ها روي زمين بخوبي مشخص باشد.
همزمان با ريشه كني وبازديد ازمحل بايد قسمتهاي مختلف نقشه ساختمان مخصوصا نقشه پي كني كاملا مورد مطالعه قرارگرفته بطوري كه در هيچ قسمت نقطه ابهامي وجود نداشته باشد وبعدا اقدام به پياده كردن نقشه بشود.
بايد سعي شود حتما در موقع پياده كردن نقشه از نقشه پي كني استفاده شود.
در انجام پياده كردن نقشه اين ساختمان كه پروژه من بود با توجه به كوچك بودن ساختمان از متر وريسمان استفاده شد.
ابتدا محل كلي ساختمان روي زمين مشخص شدو بعد با كشيدن ريسمان در يكي ازامتدادهاي تعيين شده وريختن گچ يكي ازخطوط اصلي ساختمان تعيين شد .بعد از ان خط ديگر ساختمان را كه عمود بر خط اول ميباشد رسم شد.
در اصطلاح بنايي استفاده از اين روش را 3-4-5- ميگويند.
درصورت قناس بودن زمين ممكن است دوخط كناري نقشه برهم عمود نباشند در اين صورت يكي از خطوط مياني نقشه را كه حتما بر خط اول عمود است انتخاب ورسم مينماييم.
ممكن است براي عمود كردن خطوط از گونياي بنايي استفاده شود دراين صورت دقت كار كار كمتر ميشود. در موقع پياده كردن نقشه
براي جلوگيري از جمع شدن خطاهها بهتر است اندازه ها را هميشه از يك نقطه اصلي كه آن را مبداء مي ناميم شروع وروي زمين منتقل مي نماييم . بعد ازاتمام كار پياده كردن نقشه بايد حتما مجددا اندازه گذاري هاي نقشه پياده شده را كنترل نماييم.
علت اين كار اين است كه حتي المقدوراز وقوع اشتباهات احتمالي جلوگيري شود. براي اينكه مطمئن شويم زوا ياي بدست آمده اطاق ها قائمه مي باشد بايد دوقطر هراتاق را اندازه گيري كنيم چنانچه مساوي بودند آن اتاق گونيا است .
به اين كار اصطلاحا چپ وراست مي گويند.البته چنانچه در اين مرحله اطاقها 3 الي 4سانتيمترنا گونيا باشد اشكالي ندارد زيرا با توجه به اينكه پي ها هميشه قدري پهن ترازديوارهاي روي آن مي باشد لذا در موقع چيد ن ديوار مي توان ناگونيايي ها را برطرف نمود. بطور كلي بايد هميشه توجه داشت كه پياده كردن نقشه يكي از حساسترين ومهمترين قسمت اجراي يك طرح بوده وكوچكترين اشتباه درآن موجب خسارتهاي فراوان مي شود .
پي كني :
اصولا پي كني به دو دليل انجام مي شود .1-دسترسي به زمين بكروبراي محافظت ازپي ساختمان .
با توجه به اينكه كليه بار ساختمان به وسيله ديوارها ياستونها به زمين منتقل مي شود در نتيجه ساختمان بايد روي زميني كه قابل اعتماد بوده و قابليت تحمل بار ساختمان داشته باشد بنا گردد. براي براي دسترسي به چنين زميني ناچار به ايجاد پي براي ساختمان مي باشيم . براي محافظت پايه ساختمان وجلوگيري از تاثير عوامل جوي در پايه ساختمان بايد پي سازي كنيم در اين صورت حتما در بهترين زمينها بايد حداقل پي هايي به عمق 40تا50 سانتيمترحفر كنيم.
طول وعرض وعمق پي ها كاملا بستگي به وزن ساختمان وقدرت تحمل خاك محل ساختمان دارد.
در ساختمانهاي بزرگ قبل از شروع كاربوسيله ازمايشهاي مكانيك خاك
قدرت مجاز تحملي زمين را تعيين نموده وازروي ان مهندس محاسب ابعاد پي را تعيين ميكند. ولي در ساختمانهاي كوچك كه ازمايشات مكانيك خاك در دسترس نيست بايد از مقاومت زمين در مقابل بار ساختمان مطمئن شويم.
اغلب مواقع قدرت مجازتحملي زمين براي ساختمانهاي كوچك با مشاهده خاك پي وديدن طبقات ان وطرز قرار گرفتن دانه ها به روي همديگرو با ضربه زدن بوسيله كلنگ به محل پي قابل تشخيص است.
البته قبل از ان بايد مهندس محاسب وزن ساختمان و ميزان باري كه ازطرف ساختمان به زمين وارد ميشود اگاه باشد.
بايد متذكر شد كه نوع پي استفاده شده در اين ساختمان پي نواري ميباشد.
با توجه به تشخيص مهندس محاسب ساختمان وبررسي نوع خاك محل
حداقل عمق پي در اين پروژه 50 سانتيمتردر نظر گرفته واجرا شد.
البته بايد در نظر داشت كه اگر در اين عمق به زمين بكرنرسيديم بايد عمق پي را تا زمين بكر ادامه داده ويااز روشهايي ديگراز جمله شمع كوبي ويا تسطيع اقدام به اصلاح مقاومت زمين كرد.
كرسي چيني:
معمولا در طبقه همكف ساختمانها سطح اتاقها را چند سانتيمتراز كف حياط يا كوچه بلندتر ميسازند كه به اين اختلاف ارتفاع كرسي چيني .
معمولا كرسي چيني به سرعت انجام ميشود.هدف از ساخت كرسي در ساختمان اين است كه درابتدااز قديم بشر تمايل بيشتر داشت قدري بلندتر از كف زمين سكونت كند وبدين ترتيب احساس امنيت بيشتري ميكرد درثاني ارتفاع طبقه همكف با سطح زمين مانع ورود برف وباران وغيره به داخل اطاقها ميگردد.
وسوم اينكه چون اغلب زمينهايي كه ما براي ساختمان انتخاب ميكنيم كاملا مسطح نبوده وداراي شيب ميباشند واز طرفي اتاقها وسالنهاي ساختمان بايد كاملا در يك سطح ساخته شوند لذا براي مسطح كردن اطاقها قسمتهاي پايين را بوسيله كرسي چيني با قسمتهاي ديگرهم سطح ميكنند.
عرض كرسي چيني بايد قدري از ديوار اصلي وقدري كمتر از پي زير ان باشد اگر ارتفاع كرسي چيني فقط در حدود 10الي 15 سانتيمتر باشد ميتواند پهناي ان مساوي ديوار روي ان باشد اماهميشه بايددر نظر داشت براي كليه ديوارهاي اعم از حمال ويا تيغه اي و پارتيشنها پي سازي و كرسي چيني انجام شود.
نحوه كرسي چيني يا ساخت پي سنگي:
روز قبل از اجراي كرسي چيني چند كمپرسي سنگ معدني(لاشه) و چند كمپرسي ماسه شسته به دستور مهندس گارگاه به محل آورده شد.
پس از اماده شدن ملات سيمان انرا بوسيله فرغون در كنار پي براي شروع اجراي پي مياوردند. ملات ماسه وسيمان را به نسبت 1به4 با پيمانه مخلوط وبه ان اب دادند.اب دادن به اين طريق بود كه مخلوط ماسه وسيمان رابصورت دپو در اوردند سپس شروع به ساختن حوضچه كوچكي با اين دپو كردند.
بعد از ان اب را به اندازه كافي وبا نظر مهندس كارگاه درون اين حوضچه ريختن به اين كاردر اصطلاح آبخور كردن ميگويند. سپس دو كارگر شروع به مخلوط كردن ان شدند.
پس از ساخت ملات ماسه سيمان براي حمل كردن ان به محل از فرغون استفاده شد وبعد ازاوردن ملات به محل ايجاد پي يك نفر كارگر با بيل ملات را در پي ميريخت و استاد كار بوسيله كمچه ملات را درون پي پخش ميكرد وسنگهاي لاشه را روي ان ميچيد. از اين ملات هم به عنوان بتن مگر وهم به عنوان ماده چسباننده بين سنگها استفاده ميشد.
در موقع چيدن سنگها اگر سنگي وجود داشت كه نسبتا بزرگ بود يكي ازكارگرهابوسيله پتك اقدام به شكستن انها ميكرد واز قطعات كوچكترمعمولا استفاده ميشد.
اين كاررادر سرتاسرپي انجام ميدادند تااينكه كار بعد از3 روز به پايان رسيد.
استاد كارساختمان با وسيله اي بنام شيلنگ ترازسطح پي ها راترازنمود و ريسمان كشي كرد وملات صافي را روي ان كشيد.
بعد از خشك شدن پي ها تا چند روز سطح پي ها را اب ميدادند تا ملات سيراب شود وبه مقاومت خوبي برسد ودر اين مدت زمان كه سطح پي ها را اب ميدادند كار تعطيل بود.
دانشجويان رشته عمران در دوره كارداني كه دوسال به طول مي انجامد با درسهاي تئوري آشنا ميشوند وتا حدودي با مسائل مختلف ساختمان سازي آشنا ميشوند ولي باز نياز به كسب تجربه دارند وكسب اين تجربه ميسرنيست مگر انكه دانشجويان درسر كارمطالبي راكه در كتابها خوانده اند لمس كرده وبا چشم خود طريقه انجام كارها راببينند وبه همين دليل چهار واحد رابه همين امر اختصاص داده اند كه اين واحدها جزو مهمترين واحدهاي اين دوره مي باشد.
فصل اول
بررسي بخشهاي مرتبط بابخش علمي كارآموزي:
اولين نيازطبيعي انسان غذا مي باشد زيرا انسان بدون خوراك قادربه ادامه حيات نيست .دومين نيازانسان مسكن مي باشد ومكاني كه در ان زندگي ميكند وفرزندانش را بزگ ميكند ودر ان به زندگي ادامه مي دهد.
مسكن تنها به ساختمان مسكوني ختم نميشود بلكه شامل ساختمانهاي اموزشي ودرماني واداري نيز ميباشد.به همين دليل تمام ارگانها ونهادها نيازمبرم به ساختمان دارند.
در تاسيس يك ساختمان نيازبه همكاري مهندس عمران ومعماروتكنسين
ساختمان وحتي مهندس برق وتاسيسات نيز ميباشد به همين دليل رشته عمران مرتبط با تمام رشته هاميباشد.
برسسي آموخته ها وپيشنهادات:
اصولا كارهايي راكه براي احداث يك ساختمان صورت ميگيرد بسيار گسترده
ميباشد وبه علت محدود بودن زمان كارآموزي نميتوان تمام كارهاي انجام شده
راديد و از نزديك لمس كرد.در اين مجموعه سعي شده است تاحدودي به بيان مراحل
مختلف اجراازقبيل تخريب وآماده سازي زمين وتجهيزكارگاه وساخت و اجراي بتن
وقالب بنديوآرماتوربندي واجراي سقف تيرچه بلوك پرداخته شود.
فصل دوم
تخريب:
زمين احداث اين منزل مسكوني يك زمين صاف وهموارشده نبود بلكه يك ساختمان فرسوده وكلنگي بود كه بايد تخريب ميشد.
تخريب اين ساختمان در دومرحله صورت گرفت كه ابتدا سقف ان توسط كارگران تخريب شداما ديوارها وكف ان توسط لودرتخريب گرديد وپس ازآن اقدام به خروج همه نخاله ها از محل كارگاه شد.
قبل از اين مرحله اقدام به بريدن همه تيراهنهاي سقف توسط هوا برش شد و همه درب وپنجره ها و تمام كابينتها وشيرآلات ولوله هاي آب از محل كارگاه خارج شد.
دو حلقه چاه نيزدرمحل وجود داشت كه با شفته آهك وقلوه سنگ پر شد.
رعايت اصول ايمني در تخريب:
قبل از هر چيز بايد روش تخريب مشخص شود و كار براي عوامل اجرايي شرح داده شود. تخريب در معابر عمومي بايد درمحوطه اي محصور با نرده هاي حفاظتي به ارتفاع دو متري انجام شود.
كليه كارگران ميبايست مجهزبه كلاه ايمني باشند ودر ساعات غير كاري به هيچ عنوان نبايد اقدام به برداشتن حصار كرد.
تمامي راههاي عبورومرور افراد غير مسؤل به كارگاه بايد مسدود شود.
به هيچ عنوان نبايد مسير ريزش آوار به عنوان مسيراصلي انتخاب شود ودر هنگام عمليات تخريب از اب براي ته نشين كردن غبار در محيط جلو گيري شود.
البته در اجراي اصول ايمني درعمليات تخريب اين پروژه ازحصار و نرده به علت خلوت بودن محيط استفاده نشد اما براي ايمني و اطمينان بيشترراههاي ورودي به صورت موقت مسدود شد وهمچنين از آب پاشي براي كم كردن گرد وخاك استفاده شد.
فصل سوم
تجهيز كارگاه:
براي تجهيز كارگاه بايد مصالح وابزار مورد نيازبه كارگاه آورده شود.
مصالحي مانند سيمان كه به دو صورت فله وپاكتي موجود ميباشددر كارگاه ميبايست به نحوي درست انبار شود كه البته در اين پروژه بيشتر از سيمان پاكتي استفاده شد.
روش نگهداري ازسيمان در قسمت بعد توضيح داده خواهد شد.
براي جلوگيري از شلوغ شدن كارگاه معمولا موارد مصرف شن وماسه ازقبل پيش بيني ميشد وبه صورت روزانه به گارگاه منتقل ميشد.
انباركردن سيمان:
درموقع انبار كردن سيمان بايد دقت شود كه رطوبت هوا وزمين باعث فاسد شدن سيمان نشود.در اين پروژه براي انبار كردن پاكتهاي سيمان ابتدا تمامي پاكتها برروي قطعات تخته كه بازمين حدود ده سانتيمتر فاصله داشت قرار داده شد وكيسه ها در رديفهاي ده تايي روي هم چيده شد.
علت اين كار اين است كه اگربيش ازده كيسه را روي هم قرار دهيم كيسه هاي زيرين دراثر فشار زياد سخت شده ودرصورت نگهداري دراز مدت غير قابل مصرف خواهند شد واستفاده ازانها منوط به آزمايش سيمان خواهد بود.
چنانچه سيمانهاي سخت شده به راحتي با دست پودرشوند قابل مصرف در قطعات بتني ميباشند درغير اينصورت سيمان فاسد شده وبراي اطمينان بيشترازفاسد شدن ان از آزمايشهايي استفاده ميكنند.
بتني كه باسيمان فاسد شده ساخته ميشود باربر نبوده و نميتوان از ان در قطعات اصلي ساختمان مانند تيرهاو ستونها وسقف استفاده كرد.
چنانچه اين سيمانها كاملا فاسد نشده باشند ميتوان ازانها به عنوان ملات براي فرش موزاييك ويا اجراي بتن مگر استفاده نمود.
اگر بخواهيم سيمان را براي مدت طولاني انبار كنيم بايد تا انجا كه امكان دارد با ديوارهاي خارجي انبارفاصله داشته باشد.
البته چون در اين پروژه از سيمان پاكتي استفاده شد براي نگهداري پاكتها در فضاي بازپس از اينكه انها را بر روي چوبهاي تراورس قرار دادند روي انها را با ورقه هاي پلاستيكي پوشانيدند تا از نفوظ رطوبت به انها جلوگيري شود.
اگرسيمان به طرزصحيح انبارشود حتي تا يك سال بعد نيزقابل استفاده خواهد بود البته فقط ممكن است زمان گيرش آن قدري به تاخير بيافتد ولي درمقاومت 28 روزه ان تاثيري نخواهد داشت.
پياده كردن نقشه:
پس از بازديد از محل اولين قدم در ساخت يك ساختمان پياده كردن نقشه ميباشد منظور از پياده كردن نقشه انتقال نقشه ساختمان از روي كاغذ برروي زمين با ابعاداصلي است.بطوري كه محل دقيق پي ها وستونها وديوارها وزيرزمينهاو عرض پي ها روي زمين بخوبي مشخص باشد.
همزمان با ريشه كني وبازديد ازمحل بايد قسمتهاي مختلف نقشه ساختمان مخصوصا نقشه پي كني كاملا مورد مطالعه قرارگرفته بطوري كه در هيچ قسمت نقطه ابهامي وجود نداشته باشد وبعدا اقدام به پياده كردن نقشه بشود.
بايد سعي شود حتما در موقع پياده كردن نقشه از نقشه پي كني استفاده شود.
در انجام پياده كردن نقشه اين ساختمان كه پروژه من بود با توجه به كوچك بودن ساختمان از متر وريسمان استفاده شد.
ابتدا محل كلي ساختمان روي زمين مشخص شدو بعد با كشيدن ريسمان در يكي ازامتدادهاي تعيين شده وريختن گچ يكي ازخطوط اصلي ساختمان تعيين شد .بعد از ان خط ديگر ساختمان را كه عمود بر خط اول ميباشد رسم شد.
در اصطلاح بنايي استفاده از اين روش را 3-4-5- ميگويند.
درصورت قناس بودن زمين ممكن است دوخط كناري نقشه برهم عمود نباشند در اين صورت يكي از خطوط مياني نقشه را كه حتما بر خط اول عمود است انتخاب ورسم مينماييم.
ممكن است براي عمود كردن خطوط از گونياي بنايي استفاده شود دراين صورت دقت كار كار كمتر ميشود. در موقع پياده كردن نقشه
براي جلوگيري از جمع شدن خطاهها بهتر است اندازه ها را هميشه از يك نقطه اصلي كه آن را مبداء مي ناميم شروع وروي زمين منتقل مي نماييم . بعد ازاتمام كار پياده كردن نقشه بايد حتما مجددا اندازه گذاري هاي نقشه پياده شده را كنترل نماييم.
علت اين كار اين است كه حتي المقدوراز وقوع اشتباهات احتمالي جلوگيري شود. براي اينكه مطمئن شويم زوا ياي بدست آمده اطاق ها قائمه مي باشد بايد دوقطر هراتاق را اندازه گيري كنيم چنانچه مساوي بودند آن اتاق گونيا است .
به اين كار اصطلاحا چپ وراست مي گويند.البته چنانچه در اين مرحله اطاقها 3 الي 4سانتيمترنا گونيا باشد اشكالي ندارد زيرا با توجه به اينكه پي ها هميشه قدري پهن ترازديوارهاي روي آن مي باشد لذا در موقع چيد ن ديوار مي توان ناگونيايي ها را برطرف نمود. بطور كلي بايد هميشه توجه داشت كه پياده كردن نقشه يكي از حساسترين ومهمترين قسمت اجراي يك طرح بوده وكوچكترين اشتباه درآن موجب خسارتهاي فراوان مي شود .
پي كني :
اصولا پي كني به دو دليل انجام مي شود .1-دسترسي به زمين بكروبراي محافظت ازپي ساختمان .
با توجه به اينكه كليه بار ساختمان به وسيله ديوارها ياستونها به زمين منتقل مي شود در نتيجه ساختمان بايد روي زميني كه قابل اعتماد بوده و قابليت تحمل بار ساختمان داشته باشد بنا گردد. براي براي دسترسي به چنين زميني ناچار به ايجاد پي براي ساختمان مي باشيم . براي محافظت پايه ساختمان وجلوگيري از تاثير عوامل جوي در پايه ساختمان بايد پي سازي كنيم در اين صورت حتما در بهترين زمينها بايد حداقل پي هايي به عمق 40تا50 سانتيمترحفر كنيم.
طول وعرض وعمق پي ها كاملا بستگي به وزن ساختمان وقدرت تحمل خاك محل ساختمان دارد.
در ساختمانهاي بزرگ قبل از شروع كاربوسيله ازمايشهاي مكانيك خاك
قدرت مجاز تحملي زمين را تعيين نموده وازروي ان مهندس محاسب ابعاد پي را تعيين ميكند. ولي در ساختمانهاي كوچك كه ازمايشات مكانيك خاك در دسترس نيست بايد از مقاومت زمين در مقابل بار ساختمان مطمئن شويم.
اغلب مواقع قدرت مجازتحملي زمين براي ساختمانهاي كوچك با مشاهده خاك پي وديدن طبقات ان وطرز قرار گرفتن دانه ها به روي همديگرو با ضربه زدن بوسيله كلنگ به محل پي قابل تشخيص است.
البته قبل از ان بايد مهندس محاسب وزن ساختمان و ميزان باري كه ازطرف ساختمان به زمين وارد ميشود اگاه باشد.
بايد متذكر شد كه نوع پي استفاده شده در اين ساختمان پي نواري ميباشد.
با توجه به تشخيص مهندس محاسب ساختمان وبررسي نوع خاك محل
حداقل عمق پي در اين پروژه 50 سانتيمتردر نظر گرفته واجرا شد.
البته بايد در نظر داشت كه اگر در اين عمق به زمين بكرنرسيديم بايد عمق پي را تا زمين بكر ادامه داده ويااز روشهايي ديگراز جمله شمع كوبي ويا تسطيع اقدام به اصلاح مقاومت زمين كرد.
كرسي چيني:
معمولا در طبقه همكف ساختمانها سطح اتاقها را چند سانتيمتراز كف حياط يا كوچه بلندتر ميسازند كه به اين اختلاف ارتفاع كرسي چيني .
معمولا كرسي چيني به سرعت انجام ميشود.هدف از ساخت كرسي در ساختمان اين است كه درابتدااز قديم بشر تمايل بيشتر داشت قدري بلندتر از كف زمين سكونت كند وبدين ترتيب احساس امنيت بيشتري ميكرد درثاني ارتفاع طبقه همكف با سطح زمين مانع ورود برف وباران وغيره به داخل اطاقها ميگردد.
وسوم اينكه چون اغلب زمينهايي كه ما براي ساختمان انتخاب ميكنيم كاملا مسطح نبوده وداراي شيب ميباشند واز طرفي اتاقها وسالنهاي ساختمان بايد كاملا در يك سطح ساخته شوند لذا براي مسطح كردن اطاقها قسمتهاي پايين را بوسيله كرسي چيني با قسمتهاي ديگرهم سطح ميكنند.
عرض كرسي چيني بايد قدري از ديوار اصلي وقدري كمتر از پي زير ان باشد اگر ارتفاع كرسي چيني فقط در حدود 10الي 15 سانتيمتر باشد ميتواند پهناي ان مساوي ديوار روي ان باشد اماهميشه بايددر نظر داشت براي كليه ديوارهاي اعم از حمال ويا تيغه اي و پارتيشنها پي سازي و كرسي چيني انجام شود.
نحوه كرسي چيني يا ساخت پي سنگي:
روز قبل از اجراي كرسي چيني چند كمپرسي سنگ معدني(لاشه) و چند كمپرسي ماسه شسته به دستور مهندس گارگاه به محل آورده شد.
پس از اماده شدن ملات سيمان انرا بوسيله فرغون در كنار پي براي شروع اجراي پي مياوردند. ملات ماسه وسيمان را به نسبت 1به4 با پيمانه مخلوط وبه ان اب دادند.اب دادن به اين طريق بود كه مخلوط ماسه وسيمان رابصورت دپو در اوردند سپس شروع به ساختن حوضچه كوچكي با اين دپو كردند.
بعد از ان اب را به اندازه كافي وبا نظر مهندس كارگاه درون اين حوضچه ريختن به اين كاردر اصطلاح آبخور كردن ميگويند. سپس دو كارگر شروع به مخلوط كردن ان شدند.
پس از ساخت ملات ماسه سيمان براي حمل كردن ان به محل از فرغون استفاده شد وبعد ازاوردن ملات به محل ايجاد پي يك نفر كارگر با بيل ملات را در پي ميريخت و استاد كار بوسيله كمچه ملات را درون پي پخش ميكرد وسنگهاي لاشه را روي ان ميچيد. از اين ملات هم به عنوان بتن مگر وهم به عنوان ماده چسباننده بين سنگها استفاده ميشد.
در موقع چيدن سنگها اگر سنگي وجود داشت كه نسبتا بزرگ بود يكي ازكارگرهابوسيله پتك اقدام به شكستن انها ميكرد واز قطعات كوچكترمعمولا استفاده ميشد.
اين كاررادر سرتاسرپي انجام ميدادند تااينكه كار بعد از3 روز به پايان رسيد.
استاد كارساختمان با وسيله اي بنام شيلنگ ترازسطح پي ها راترازنمود و ريسمان كشي كرد وملات صافي را روي ان كشيد.
بعد از خشك شدن پي ها تا چند روز سطح پي ها را اب ميدادند تا ملات سيراب شود وبه مقاومت خوبي برسد ودر اين مدت زمان كه سطح پي ها را اب ميدادند كار تعطيل بود.
فصل چهارم
قالب بندي:
قالب يك سازه موقت است و مانند ظرفي ميتواند بتن تازه وخميري راتا زمان گيرش وكسب مقاومت كافي بصورت كاملا متراكم در برگيرد وبه ان فرم دهد. تهيه وساخت قالب را قالب بندي ميگويند كه از اصول وضوابطي از نظر طراحي وساخت پيروي ميكند.
قالب بايدبه اندازه كافي محكم باشد تا بتواند دربرابرفشارهاي وارده از بتن خميري در زمان بتن ريزي و فشار ناشي از وسايل بتن ريزي و كارگران مقاومت كند وبيش از حد مجاز تغيير شكل ندهند.
هميشه بايد توجه كرد كه ابعاد قالب بندي دقيق باشد واتصالات قالب بندي بايد محكم ومتناسب با جنس قالب باشد.
براي جلوگيري از خروج شيره بتن در زمان بتن ريزي مصالح مورد استفاده بايد قالب بندي به گونه اي انتخاب شوند كه قالب درزپيدا نكند.
قالب بندي بايد طوري طراحي واجرا شود كه پس از گرفتن بتن باز كردن قالبها به راحتي امكان پذير باشد.
تخته و چوبي كه براي قالب بندي مصرف ميشود بايد كاملا خشك بوده ودر برابر رطوبت تغيير شكل ندهد زيرا تغيير شكل قالب موجب تغيير شكل بتن گشته ودرشكل تيرها وستونها و همچنين ممانهاي وارده برانها موثر ميباشد.
اين تخته ها بايد به اندازه كافي نرم باشند تا در موقع نجاري دچار اشكال نشويم.
از طرفي بايد انچنان محكم باشد كه بتواند وزن بتن و ارماتورها و كارگران بتن ريزي ووسايل بتن ريزي از قبيل چرخ دستي و ويبراتور را بخوبي تحمل كند.
انواع قالب از لحاظ جنس:
انواع قالب از لحاظ جنس عبارتند از قالب چوبي - قالب فلزي-قالب فايبرگلاس-قالب آجري –قطعات پيش ساخته و قالب لغزان.
در اين پروژه از قالب بندي چوبي استفاده شد.
قالب چوبي:
معمولا در ايران از تخته اي كه به روسي معروف است براي قالب بندي
استفاده ميشود.ضخامت اين تخته ها از 2تا3سانتيمتر وحداقل بعد ان 8 سانتيمتر است. درقالب بندي چوبي تمام قسمتهاي ان از چوب استفاده ميشود قبل از كار گذاشتن قالب چوبي رويه قالب را روغن مالي ميكنند كه علت ان اين است كه شيره بتن توسط تخته خشك مكيده نشود ودر موقع باز كردن قالبها به راحتي از سطح بتن جدا شود.
قبل از قرار دادن قالبها در جاي خود بايد انها را روغن مالي كردتا روغن آرماتورها را آلوده نكند زيرادر صورت الوده شدن آرماتورها باعث نچسبيدن بتن به آرماتورميگردد.
مهمترين دلايل استفاده از قالب چوبي عبارتند از:
1- دارا بودن مقاومت كششي وفشاري وبرشي مناسب براي تحمل بارهاي وارد شده
2- سبك بودن نسبي ان براي حمل ونقل
3- ساده بودن اتصال و طويل كردن تخته ها به يكديگر كه با ميخ به سرعت انجام ميشود.
4- چوب به علت داشتن ضريب حرارتي كم نسبت به فلز در فصل سرما و يخ بندان ودر نقاط سردسيربا بتن ريزي در مناطق گرم براي قالب بندي بسيار مناسب است.
5- نسبت به قالب فلزي به جز مواردخواص هزينه اي كمتر دارد.
فصل پنجم
آرماتوربندي:
براي ايجاد مقاومت در مقابل نيروهاي كششي دربتن داخل شناژبتني چند رديف در بالاوپايين ميلگردهاي طولي قرار ميدهند واين ميلگردهاي طولي را بوسيله ميلگردهاي عرضي كه به آن خاموت ميگويند به همديگر متصل ميكنند.
ميلگردهاي طولي وعرضي را از قبل در گارگاه آرماتوربندي ميبافند وبعد در داخل قالب بندي شناژ قرار ميدهند.
بايد توجه داشت كه پهناي اين قفسه بافته شده بايد در حدود 5 سانتيمتر كوچكتر از پهناي قالب شناژ باشد يعني از هر طرف 5/2 سانتيمتر بطوريكه اين ميلگردها كاملا دربتن غرق شده وآنرا از خورندگي در مقابل عوامل جوي محفوظ نگه دارد. اين 5/2 سانتيمتر در مناطق مختلف اب و هوايي وهمچنين محل قرار گرفتن قطعه بتن وهمچنين ميزان سولفاته بودن ابهاي مجاور ان
متفاوت است كه ميزان ان بوسيله موسسه استاندارد وتحقيقات صنعتي ايران تعيين شده است.
هدف از بكار بردن فولاد در قطعات بتني:
بتن جسمي شكننده است كه در مقابل نيروهاي فشاري مقاومتي قابل توجه دارد اما مقاومت ان در برابر نيروهاي كششي ناچيز است.
به همين دليل در محاسبات بتن آرمه اين مقاومت در نظر گرفته نميشود.
مقاومت بتن در برابر نيروهاي كششي تقريبا 10/1مقاومت فشاري آن در نظرگرفته ميشود.
با توجه به اينكه قطعات بتني مدام تحت تاثير انواع نيروهاي فشاري و برشي وكششي قرار ميگيرند لازم است قطعات بتن براي مقاومت كافي در مقابل اين نيروها با عنصر مناسبي مسلح گردند. كه بهترين عناصر فلزاتي هستند كه بنام آرماتور معروف هستند.
انواع ارماتور استفاده شده در شناژ عبارتند از ارماتور طولي و عرضي.
وظايف ارماتور طولي عبارتنداز تقويت ستون در مقابل بارهاي فشاري و خمشي است.
اما ارماتورهاي عرضي وظيفه نگه داشتن ارماتورهاي طولي در جاي خود و جلوگيري از كمانه كردن ارماتورهاي طولي در هنگام وارد شدن نيروهاي فشاري را برعهده دارند.
تقويت ستون در جهت عرض ودر مقابل بارهاي جانبي از وظايف ديگر
ارماتورهاي عرضي ميباشد. ارماتور عرضي را خاموت ميگويند.
بسته به نوع شكل هندسي ستون از خاموتهاي مختلف الشكلي استفاده ميشود.
اگر ستونها استوانه اي يا دايره اي شكل باشند ويا براي ساخت شمعها از
خاموتهايي دايره اي شكل به نام دورپيچ يا اسپيرال استفاده ميكنند .
دورپيچها علاوه بر داشتن عملكرد تنگها باعث محصور شدن هسته داخلي ستون وافزايش مقاومت آن ميشوند و همچنين در حين زلزله رفتار شكل پذير
تري- دارند يعني بدون ترك خوردن تغيير شكلهاي خوبي نشان ميدهند.
بستن ميلگردها به يكديگر:
ميلگردهاي فولادي بايد قبل از بتن ريزي براساس طرح ومحاسبه به
يكديگربسته ويكپارچه شوند تا از جابجا شدن آنها طي عمليات بتن ريزي تا گيرش بتن جلوگيري شود.
بستن ميلگردها به يكديگراز نظر زمان ومكان بستگي به وضعيت كارگاه و نوع قطعه دارد كه تصميم گيري در مورد چگونگي آن به عهده تكنسين ساختمان ميباشد تا حداكثر كارايي حاصل شود.
گاهي تمام يا قسمتي ازميلگردها را خارج از قالب ميبندند و يك شبكه را تشكيل ميدهند وسپس انرا در قالب ميگذارند مانند شبكه كف فونداسيون تكي وگاهي نيزميلگردها را در روي قالب به يكديگر ميبندند مانند ميلگردهاي سقف بتني.
براي بستن دو ميلگرد به يكديگراز مفتول فلزي نرم با قطر 5/1تا2ميليمتر استفاده ميكنند كه اصطلاحا به اين عمل گره زدن ميگويند.
نحوه خم كردن ميلگردها:
با توجه به سنگيني نسبي كار ميلگرد خم كني و فشارهاي نسبي زيادي كه در هنگام خم كردن ميلگرد بر دستها وكمر وبعضا تمامي اعضاي بدن وارد ميشود بهتر است براي كاهش اين فشارها ازميز ميلگرد خم كني استفاده ميشود.
ارتفاع اين ميز معمولا 80 سانتيمترو عرض ان يك متر است وطول ان با توجه به طول ميلگردها و امكانات كارگاه ميتواند بين 3تا9متر درنظر گرفته شود. بر روي اين ميز صفحه خم كن ميلگرد قرار دارد.
اين صفحه عبارت است از صفحه فولادي مربع يا مستطيلي كه برروي آن تعدادي خار فولادي تعبيه شده است واين خارها از حركت ميلگرد در بعضي از جهات جلوگيري ميكند.
صفحه خم كن ميلگرد را از طريق پيچهايي بر روي ميز ثابت كرده وبا
استفاده از اچار F يا اچار گوساله ميلگردها را را به شكلهاي مورد نظر خم ميكنند.
براي ايجاد قلابها و خمهاي استاندارد قطر خار كه ميلگرد به دور ان ميچرخد وخم مورد نظر را بوجود مياورد بايد متناسب با قطر ميلگرد مورد خم باشد.
با توجه به اينكه وظيفه اصلي ميلگردها در بتن تحمل نيروهاي كششي است بايد ميلگردهاي مصرفي در بتن صاف باشد .
با وارد شدن نيرو به ميلگرد مقطع ان بايد در مقابل نيروي وارده مقاومت كند.
در ميلگردهاي ناصاف قبل از اينكه مقطع ميلگرد مقاومتي بروز دهد به دليل طول اضافي ناشي ازناصافي ميلگرد فاصله بين دونقطه اي كه بر انها نيروهاي عمل وعكس العمل وارد ميشوند ميتواند زياد شود كه اين امر در قطعات بتني جايز نيست بنابراين ميلگردهاي مصرفي در بتن بايد حتما صاف وعاري
از خميدگي باشند.
دركارگاههاي ساختماني ميلگردهاي خم شده را از طريق كشيدن بوسيله دستگاههاي كشش برقي صاف ميكنند امادر كارگاههاي كوچك كه فاقد اين دستگاهها هستند براي صاف كردن ميلگردها از پتك يا سندان استفاده ميشود.
در اين صورت بايد وزن پتك انتخابي با توجه به قطر ميلگرد سنگين نباشد.
چنانچه ضربات پتك سنگين باشد امكان ايجاد تنش در ميلگرد وجود دارد يا ممكن است در بعضي از قسمتهاي ميلگرد لهيدگي ايجاد شود وسطح مقطع از مقدار محاسبه شده كمتر گردد.
برش ميلگردها:
برش ميلگردها به دو روش سرد وگرم انجام ميشود كه برش سرد از مزاياي بيشتري برخوردار است.
اما معمولا برش گرم ممنوع است واستفاده از ان تنها با اجازه دستگاه نظارتي امكان پذير ميباشد. ساده ترين وسيله براي برش سرد قيچي دستي ساده است.
اين قيچيها در اندازه متفاوت وبا قدرت برش مختلف ساخته ميشود.
نوع ديگري از قيچيهاي دستي برروي پايه قرار دارند .
اين قيچيها داراي ظرفيت برش بالاتري ميباشند و ميتوان با انها ميلگردهاي قطور رانيز بريد. البته ماشينهاي برقي برش ميلگرد كه به گيوتين معروف هستند نيز وجود دارند كه باعث سرعت بخشيدن در برش بدون نيازبه نيروي كارگر ميشود.
آچارخم كن ميلگرد يا آچار F:
ساده ترين وسيله دستي براي خم كردن مناسب ميلگردها ي نازك اچاري است به شكل F كه اصطلاحا به ان اچار گوساله نيز ميگويند كه قسمت سر اچار از فولاد سخت ساخته ميشود تا در اثر نيروهايي كه هنگام خم كردن ميلگرد به ان وارد ميشود فشرده و له نشود.
نحوه ساخت شناژهاي افقي وعمودي:
نحوه ساخت شناژهاي افقي وعمودي بدين صورت بود كه دو نفر كارگر
براي درست كردن خاموتها ابتدا ميلگردهاي آج دار نمره 8 را به اندازه مشخص شده قطع ميكردند وانرا روي ميز ميلگرد خم كني ميگذاشتند وبا چند حركت انرا بصورت مربع يا مستطيل خم ميكردند واين كار را با اچارF يا يك لوله كه ميلگرد را توي ان ميگذاشتندانجام ميدادند ودر انتها به خاموت خم غير 90 درجه ميدادند كه اين كار براي خاموتهاي شناژهاي افقي به تعداد مشخص شده انجام شد.
اما براي ميلگردهاي طولي از ميلگرد شماره 14 استفاده شد بطوري كه 4عدد ميلگرد را به طول پي بعلاوه طول خم(قلاب) ميبريدند كه مجموعا براي يك قسمت پي 4 عدد ميلگرد را با خاموت به فاصله 25 سانتيمتر با سيم ارماتوربندي و وسيله اي بنام سيم چين ميبستند . به اين قفسه ارماتوري شناژ ميگويند.
بعد از ان شناژها را روي پي سنگي گذاشتند ودر جاههاي عمود بر هم
شناژها را با سيم به هم محكم ميبستند.
بعد از اينكه شناژهاي افقي تمام شد وهمه را در جاي خود گذاشتند دوباره ميلگردهايي به قطر 8 ميليمتر را به اندازه طولي طبق نقشه بريدند وانها را به شكل خاموت در اوردند. سپس ميلگردهاي به قطر 20ميليمتر را با توجه به اندازه هاي موجود در نقشه بريدند وچهار ميلگرد را در گوشه هاي خاموتها ميگذاشتند وخاموتها را بفاصله 25سانتيمتر از همديگر قرار دادند وبا سيم ارماتوربندي محكم ميبستند.
اين كار را براي تمام شناژهاي عمودي انجام دادند وبعد از اماده شدن شناژها انها را در جاي خود قرار دادند .
قالب بندي شناژهاي افقي وعمودي:
پس از آماده شدن شناژها قبل از انكه انها را در جاي خود قرار دهند ابتدا با اب سطح پي سنگي را تميز كردند وبه فاصله معين قطعات بتني كوچكي بنام فاصله نگهدار يا لقمه را در زيرشناژها قرار دادند.
قطر اين قطعات در حدود 5/2تا3 سانتيمتر بود كه در زير شناژهاي افقي كار گذاشته شد تا اينكه سطح زير شناژها به اصطلاح كارگري بتن خور داشته باشد.
البته علت اصلي استفاده از فاصله نگهدار ايجاد فاصله مناسب با سطح پي ميباشد تا اين فضاي ايجاد شده توسط بتن پر شود و ميلگردها عملا در بتن غرق شوند.
بعد از اينكه شناژها در جاي خود مستقر شدند كار قالب بندي شروع شد كه سه روز تمام كارگران ارماتوربند مشغول اين كار بودند اما نحوه كار قالب بندي به اين گونه بود كه ابتدا چند تخته نسبتا طويل را كنار همديگر قرار ميدادند سپس بوسيله تخته هاي زخيم تري كه عمود بر تخته هاي اول
بودند و انها را پشت بند ميگفتند تخته هاي طويل را ميخ ميكردند.
بدين طريق يك صفحه قالب چوبي ساخته ميشد. تعداد وابعاد پشت بندهاي لازم براي يك صفحه قالب با توجه به ابعاد قالب ونيروهاي وارد بران تعيين ميشد.
بعد از اينكه اين صفحات به اندازه كافي ساخته شد انها را در دوطرف يك شناژ قرار دادند وابتدا با تيرهاي چوبي به اسم مهاري نگه داشته شدند.
نحوه قرار گرفتن اين تيرها بدين شكل است كه يك سر انها را به بدنه قالب تكيه ميدهند و سر ديگر را بر روي زمين مهار ميكنند .
براي مهار كردن اين قسمت از سر تيرك ان را بوسيله گچ بر روي زمين
محكم كردند.
براي حفظ فاصله مناسب بين صفحات قالب بر روي سر اين صفحات تخته هايي با فاصله هاي مناسب در نظر گرفته شد و بوسيله ميخ محكم كردند.
البته براي محكم كاري بيشتر دو صفحه قالب را به همديگر بوسيله سيم
ارماتوربندي محكم بستند . با اتمام اين كار قالب اماده بتن ريزي شد.
فاصله نگهدار يا لقمه:
براي ايجاد پوشش يكنواخت بتن روي ميلگردها از قطعاتي بنام فاصله نگه دار يا لقمه استفاده ميشود.اين قطعات قبل از بتن ريزي در فواصل مناسب به شبكه ميلگرد متصل ميشوند.
در صورت عدم استفاده از فاصله نگه دار ممكن است هنگام بتن ريزي
بخصوص هنگام ويبره كردن بتن ميلگردها تغيير مكان دهند و در نتيجه پوشش بتن كم وزياد شود.
گاهي اين تغيير مكان انقدر زياد است كه ميلگرد به صفحات قالب ميچسبد و در نتيجه هيچ گونه پوششي ايجاد نميشود.
فاصله نگهدارها را معمولا از بتن وبه اشكال مناسب ميسازند.
فاصله نگهدار ها بايد از جنس ونوع پايا باشند تا موجب خوردگي ميلگرد و قلوه كن شدن پوشش بتن نشوند.
بهتر است مخلوطي كه در ساخت لقمه ها بكار ميرود از نظر مقاومت و پايايي وتخلخل با بتن اصلي يكسان باشد.
اما در انجام اين پروژه براي ساخت لقمه از قالبهاي كوچك پلاستيكي استفاده شد.بدين صورت كه ابتدا ملات ماسه سيمان اماده شد سپس درون قالبهاي پلاستيكي ريخته شد پس ازطي زمان گيرش و سخت شدن و گذشت يك روز لقمه ها را از قالب پلاستيكي بيرون اوردند وبراي يك روز تمام در حوضچه اب قرار دادند.
با گذشت اين مراحل لقمه ساخته شده اماده استفاده ميباشد.
قلاب انتهاي ميلگرد واندازه استاندارد آن:
براي افزايش چسبندگي بين ميلگردها و بتن بايد در انتهاي ميلگردهاي فولادي قلاب ايجاد كرد.
اين قلابها درمواقعي كه قطعه بتني به كشش مي افتد باعث جلوگيري از هم گسيختگي قطعه ميشود .
قلابها انواع مختلف و اشكال متفاوتي دارند از قبيل چنگك و گونيا و قلاب 180 درجه .
ايجاد هر يك از قلابهاي فوق در انتهاي ميلگردها الزامي ميباشد.
فصل ششم
بتن سازي:
براي ساخت بتن حتي المقدور بايد از ماشينهاي بتن ساز(بتونير) استفاده كرد.
اين ماشينها داراي ديگ گرداننده اي هستند كه به اهستگي حول محوري نسبت به افق ميگردد و بوسيله تيغه اي كه در داخل ان تعبيه شده است محتويات خود را مخلوط مينمايد.
نوع بزرگتر اين دستگاه داراي پيمانه اي ميباشد كه اين پيمانه جهت ريختن شن وماسه در دستگاه از ان استفاده ميشود.
گنجايش اين پيمانه برحسب متر مكعب شن وماسه بر روي ان قيد شده است.
اين پيمانه بوسيله كارگرها از شن وماسه وسيمان پر شده انگاه بوسيله اهرمي محتويات ان به داخل ديگ خالي ميگردد.
زمان مخلوط كردن كليه دفعات بتن سازي مساوي ميباشد و تقريبا هر بار 5/1 دقيقه به دستگاه فرصت داده ميشود تا شن و ماسه وسيمان را مخلوط كند.
حمل بتن:
اگر كارگاه بتن سازي از محل بتن ريزي فاصله داشته باشد براي حمل بتن از ماشينهاي مخصوص حمل بتن استفاده ميشود . اين ماشينها را دمپر ميگويند.حتي المقدوربايد از ريختن بتن داخل ديگ به روي زمين و بارگيري مجدد و حمل ان بوسيله فرغون خودداري كرد.
بايد توجه داشت كه با هر وسيله كه بتن را حمل ميكنيم اعم از پمپاژ يا دمپر يا باگتهاي حمل بتن اجزاء متشكله بتن از همديگر تفكيك نشود.
بتن بايد به حدي روان باشد كه دانه هاي ان بخوبي روي يكديگر غلطيده و كاملا آرماتورها را احاطه نموده و گوشه هاي قالب خود را كاملا پر نموده و كليه هواي موجود در قالب از ان خارج شود وبايد حداقل اب ممكنه را براي انجام كارهاي فوق مصرف نمود زيرا اب بيش از اندازه تبخير شده و جاي انرا هوا پر خواهد كرد.
نسبتهاي اختلاط:
منظور از نسبت مخلوط كردن اجزاء بتن ان است كه كه نسبت مناسبي براي اختلاط شن وماسه به دست بياوريم تا دانه هاي ريزتر فضاي بين دانه هاي درشت تر را پر كرده و جسم توپر بدون فضاي خالي و با حداكثروزن مخصوص بدست ايد و همچنين تعيين مقدار لازم اب بطوري كه بتن به راحتي قابل حمل بوده و در قالب خود جاي گرفته و دور ميلگردها را احاطه نموده و كليه فضاي خالي قالب را پر نمايد ودرمجاورت ان فعل وانفعالات شيميايي سيمان شروع شده وتا مرحله سخت شدن ادامه يابد وبالاخره تعيين مقدارسيمان مورد لزوم براي بدست آوردن بتن با مقاومت كافي كه بتواند به راحتي بارهاي وارده ساختمان را تحمل نمايد. مقاومت نسبي با افزايش سيمان بالا
مي رود.
حداكثر سيماني كه آئيين نامه هاي مختلف براي بتن مجاز دانسته اند400kg سيمان در متر مكعب شن وماسه مي باشد وچنين معتقد هستند اگر مقدار سيمان ازkg 400 بيشتر باشد جاي مصالح سنگي را ميلگرد وبجاي قطعات سنگي كه مقاومت بيشتري دارد قطعات سيماني خواهيم داشت ودر نتيجه باعث ضعف قطعه بتني ميشود.
البته مقدار سيمان به ريزي و درشتي دانه هاي مصرفي بستگي دارد هر قدر دانه هاي مصرفي ريزتر باشد ودر نتيجه سطح مخصوص دانه ها زيادتر باشد به سيمان بيشتري نياز داريم زيرا فرض بر اين است كه دوغاب سيمان مانند نوار نازكي دور تمام دانه ها را آغشته كرده و انها را به يكديگر ميچسباند رايجترين نسبت اختلاط اجزاء بتن در ايران نسبت حجمي براي شن و ماسه و نسبت وزني براي سيمان ميباشد و حتي نام گذاري و طبقه بندي بتن نيز بر حسب كيلوگرم سيمان در متر مكعب شن و ماسه انجام ميگيرد.
با توجه به اينكه سيمان عرضه شده در بازار ايران اغلب در پاكتهاي 50 كيلويي ميباشد اين اختلاط به راحتي انجام ميگيرد.
در مواردي كه در كارگاه از سيمان فله استفاده شود بايد از قبل پيمانه اي كه مقدار 50كيلو گرم سيمان را تعيين ميكند ساخته ودر اختيار گروه بتن ساز قرار داد .
براي تعيين نسبت شن وماسه و اب جداول و راهنماهايي موجود است ولي از انجا كه هميشه ودر همه كارگاهها وسايل تعيين دانه بندي شن وماسه در دست نيست بهتر است به نتايج آ‌زمايشگاهي بيشتر تكيه شود.
بتن ريزي:
قبل از بتن ريزي بايد كليه آرماتورها با نقشه كنترل شود مخصوصا دقت شود كه آرماتورها به همديگر با سيم آرماتور بندي بسته شده باشند و اگر جايي فراموش شده است مجددا بسته شود.
فاصله ارماتورها يكنواخت باشد زيرا اغلب اتفاق مي افتد كه فاصله بين
آرماتورها يكنواخت نيست .
بعضي از انها به هم چسبيده وبعضي با فاصله از همديگر قرار ميگيرند اين موضوع باعث ميشود كه بتن نتواند كليه ميلگردها را احاطه نموده و قطعه همگن و توپري بوجود بياورد.
بايد توجه شود كه محل بتن ريزي عاري از خاك و مواد زايد باشد.
اگر بين اتمام كار آرماتور بندي و بتن ريزي چند روز فاصله باشد حتي ميبايد محل كار با دقت بيشتري بازديد شود ودر تمام روز بتن ريزي حتما بايد يك نفر كارگر با تجربه مدام قالبها را كنترل نموده و اثرات اضافه شدن وزن را روي آنها در نظر داشته باشد ودر موقع بروز خطر افراد ديگر را مطلع كند.
در موقع بتن ريزي بايد از رفت و امد زياد روي آرماتورها جلو گيري نمود زيرا در اين صورت در اثر وزن كارگران در آرماتورها انحناي موضعي بوجود خواهد امد .
بهتر است از قسمتي كه به مركز بتن نزديك تر ميباشد شروع به بتن ريزي نمود زيرا در اين صورت رفت و امد كارگران از روي ارماتورها به حد اقل خواهد رسيد و براي انكه پاي كارگر ها در بتن تازه ريخته شده فرو نرود بايد در مسير عبور و مرور كارگر ها از تخته هايي زير پاي آنها استفاده شود.
بايد مطمئن شويم كه همه گوشه هاي قالب از بتن پر شده و كرمو نمي باشد.
در مورد ستونها بايد ضربه هاي يكنواختي به بدنه قالب كوبيد تا در اثر
ارتعاش بوجود امده بتن در قالب بخوبي جابجا شود.
در دالها و تير ها وسقفها بايد با كوبيدن مدام بتن انرا به تمام گوشه هاي قالب راهنمايي نمود و جسم تو پري بوجود اوريم در بتن ريزي با ارتفاع زياد بهتر است انرا در لايه هاي 30 سانتيمتري ريخته و لايه را بخوبي كوبيدو بعد لايه بعدي را بريزيم.
در موقع بتن ريزي هاي با ارتفاع زياد مانند ديوارها و سدها چنانچه اب اضافي بتن بالا بيايد بايد بتن بعدي را قدري خشك تر ريخت تا اين اب جمع شود.
تا انجا كه ممكن است بهتر است كه بتن ريزي بدون وقفه انجام گيرد تا موقع سخت شدن يكپارچه باشد ولي گاهي مجبور هستيم كه بتن ريزي را تعطيل نموده و كار را در روز بعد شروع كنيم كه در چنين مواقعي بايد محل قطع بتن حتما با نظر مهندس كارگاه انجام شود.
اما براي انجام بتن ريزي در اين پروژه ابتدا همه مصالح مورد نياز كه عبارت بودند از يك كاميون مكادم و ماسه شسته براي اجراي بتن ريزي به محل كارگاه اورده شد البته سيمان پاكتي نيز از قبل اماده شده بود. يك منبع اب نيز براي استفاده در بتن سازي به محل كارگاه اورده شد.
براي مخلوط كردن بتن نيز از دستگاهي بنام ميكسر استفاده ميكردندو طريقه ريختن مصالح در ان به اين روش بود كه ابتدا 1 پيمانه سيمان و 2پيمانه ماسه و1 پيمانه شن و در حدود 5/1 پيمانه اب را در دستگاه ميريختند و در حدود 5/1 دقيقه تمامي مصالح مخلوط ميشد.
چون كه سطح پي سنگي در تمام جهات تراز بود ديگر نيازي به تراز كردن سطح بتن ريزي بوسيله شيلنگ تراز نبود و بوسيله يك نخ بنايي سطح شناژها در يك اندازه ارتفاعي كه مهندس كارگاه انرا تاييد كرد كشيدند تا سطح بتن يكنواخت و تراز در ايد .
يك ساعت قبل از بتن ريزي سطح پي سنگي را اب پاشي كردند و سپس راه مناسب براي عبور فرغونها اماده كردند و دستگاه بتونير يا ميكسررا روشن كردند اين دستگاه توسط يك كارگر ماهر هدايت ميشد كه اين كارگر اب مورد نياز در بتن را درون دستگاه ميريخت وبا اهرمي كه در دست داشت بتن اماده شده را درون فرغون ها ميزيخت.
از ابتداي شروع بتن ريزي همه كارها را مهندس كارگاه تقسيم بندي كرد بطوري كه دو نفر مسئول ريختن مصالح در دستگاه ميكسر بودند و يك نفر نيز مسئول هدايت دستگاه بود. دو نفر ديگر نيز مصالح را با فرغون به محل قالب ها انتقال ميدادند ودر انجااستاد كار محل خالي كردن بتن در قالب ها را نشان ميداد انها نيز به اهستگي بتن را درون قالب ميريختند.
بتن درون قالبها بوسيله يك نفر كارگر ويبره ميشد بدين طريق كه با كوبيدن ضرباتي به پشت قالب ها بتن را به همه قسمتهاي قالب هدايت ميكرد.
البته سطح قالب بتن نيز بوسيله ماله كشي صاف و هموار ميشد. بتن ريزي تا عصر ان روز ادامه داشت.
بتن ريزي در هواي گرم:
بتن ريزي در اين شرايط دمايي تابع تكنيكهاي خاصي ميباشد.
اگر در هواي گرم بتن ريزي مي كنيم بايد سعي كنيم كه حداقل تا چند روز بعد از ريختن بتن انرا مرطوب نگه داريم زيرا در غير اينصورت آب بتن به سرعت تبخير شده وبتن سخت نميگردد.
به اين نوع بتن كه در اثر نرسيدن اب سخت نشده است بتن سوخته ميگويند ونشانه هاي ان اين است كه بتن حتي با فشار دست خرد ميشود.
در صورت مشاهده چنين وضعي قطعه ريخته شده بايد جمع اوري شود و مجددا ريخته شود براي مرطوب نگه داشتن بتن بهتر است با پاكتهاي سيماني روي انرا پوشانده وكاغذ را مرطوب نگه داريم ويا از گوني مرطوب استفاده شود.
يكي ديگر از تكنيكهاي بتن ريزي در هواي خيلي گرم استفاده از سيمان تيپ 4 است كه در موقع سخت شدن حرارت كمي را توليد ميكند.
قالب بندي:
قالب يك سازه موقت است و مانند ظرفي ميتواند بتن تازه وخميري راتا زمان گيرش وكسب مقاومت كافي بصورت كاملا متراكم در برگيرد وبه ان فرم دهد. تهيه وساخت قالب را قالب بندي ميگويند كه از اصول وضوابطي از نظر طراحي وساخت پيروي ميكند.
قالب بايدبه اندازه كافي محكم باشد تا بتواند دربرابرفشارهاي وارده از بتن خميري در زمان بتن ريزي و فشار ناشي از وسايل بتن ريزي و كارگران مقاومت كند وبيش از حد مجاز تغيير شكل ندهند.
هميشه بايد توجه كرد كه ابعاد قالب بندي دقيق باشد واتصالات قالب بندي بايد محكم ومتناسب با جنس قالب باشد.
براي جلوگيري از خروج شيره بتن در زمان بتن ريزي مصالح مورد استفاده بايد قالب بندي به گونه اي انتخاب شوند كه قالب درزپيدا نكند.
قالب بندي بايد طوري طراحي واجرا شود كه پس از گرفتن بتن باز كردن قالبها به راحتي امكان پذير باشد.
تخته و چوبي كه براي قالب بندي مصرف ميشود بايد كاملا خشك بوده ودر برابر رطوبت تغيير شكل ندهد زيرا تغيير شكل قالب موجب تغيير شكل بتن گشته ودرشكل تيرها وستونها و همچنين ممانهاي وارده برانها موثر ميباشد.
اين تخته ها بايد به اندازه كافي نرم باشند تا در موقع نجاري دچار اشكال نشويم.
از طرفي بايد انچنان محكم باشد كه بتواند وزن بتن و ارماتورها و كارگران بتن ريزي ووسايل بتن ريزي از قبيل چرخ دستي و ويبراتور را بخوبي تحمل كند.
انواع قالب از لحاظ جنس:
انواع قالب از لحاظ جنس عبارتند از قالب چوبي - قالب فلزي-قالب فايبرگلاس-قالب آجري –قطعات پيش ساخته و قالب لغزان.
در اين پروژه از قالب بندي چوبي استفاده شد.
قالب چوبي:
معمولا در ايران از تخته اي كه به روسي معروف است براي قالب بندي
استفاده ميشود.ضخامت اين تخته ها از 2تا3سانتيمتر وحداقل بعد ان 8 سانتيمتر است. درقالب بندي چوبي تمام قسمتهاي ان از چوب استفاده ميشود قبل از كار گذاشتن قالب چوبي رويه قالب را روغن مالي ميكنند كه علت ان اين است كه شيره بتن توسط تخته خشك مكيده نشود ودر موقع باز كردن قالبها به راحتي از سطح بتن جدا شود.
قبل از قرار دادن قالبها در جاي خود بايد انها را روغن مالي كردتا روغن آرماتورها را آلوده نكند زيرادر صورت الوده شدن آرماتورها باعث نچسبيدن بتن به آرماتورميگردد.
مهمترين دلايل استفاده از قالب چوبي عبارتند از:
1- دارا بودن مقاومت كششي وفشاري وبرشي مناسب براي تحمل بارهاي وارد شده
2- سبك بودن نسبي ان براي حمل ونقل
3- ساده بودن اتصال و طويل كردن تخته ها به يكديگر كه با ميخ به سرعت انجام ميشود.
4- چوب به علت داشتن ضريب حرارتي كم نسبت به فلز در فصل سرما و يخ بندان ودر نقاط سردسيربا بتن ريزي در مناطق گرم براي قالب بندي بسيار مناسب است.
5- نسبت به قالب فلزي به جز مواردخواص هزينه اي كمتر دارد.
فصل پنجم
آرماتوربندي:
براي ايجاد مقاومت در مقابل نيروهاي كششي دربتن داخل شناژبتني چند رديف در بالاوپايين ميلگردهاي طولي قرار ميدهند واين ميلگردهاي طولي را بوسيله ميلگردهاي عرضي كه به آن خاموت ميگويند به همديگر متصل ميكنند.
ميلگردهاي طولي وعرضي را از قبل در گارگاه آرماتوربندي ميبافند وبعد در داخل قالب بندي شناژ قرار ميدهند.
بايد توجه داشت كه پهناي اين قفسه بافته شده بايد در حدود 5 سانتيمتر كوچكتر از پهناي قالب شناژ باشد يعني از هر طرف 5/2 سانتيمتر بطوريكه اين ميلگردها كاملا دربتن غرق شده وآنرا از خورندگي در مقابل عوامل جوي محفوظ نگه دارد. اين 5/2 سانتيمتر در مناطق مختلف اب و هوايي وهمچنين محل قرار گرفتن قطعه بتن وهمچنين ميزان سولفاته بودن ابهاي مجاور ان
متفاوت است كه ميزان ان بوسيله موسسه استاندارد وتحقيقات صنعتي ايران تعيين شده است.
هدف از بكار بردن فولاد در قطعات بتني:
بتن جسمي شكننده است كه در مقابل نيروهاي فشاري مقاومتي قابل توجه دارد اما مقاومت ان در برابر نيروهاي كششي ناچيز است.
به همين دليل در محاسبات بتن آرمه اين مقاومت در نظر گرفته نميشود.
مقاومت بتن در برابر نيروهاي كششي تقريبا 10/1مقاومت فشاري آن در نظرگرفته ميشود.
با توجه به اينكه قطعات بتني مدام تحت تاثير انواع نيروهاي فشاري و برشي وكششي قرار ميگيرند لازم است قطعات بتن براي مقاومت كافي در مقابل اين نيروها با عنصر مناسبي مسلح گردند. كه بهترين عناصر فلزاتي هستند كه بنام آرماتور معروف هستند.
انواع ارماتور استفاده شده در شناژ عبارتند از ارماتور طولي و عرضي.
وظايف ارماتور طولي عبارتنداز تقويت ستون در مقابل بارهاي فشاري و خمشي است.
اما ارماتورهاي عرضي وظيفه نگه داشتن ارماتورهاي طولي در جاي خود و جلوگيري از كمانه كردن ارماتورهاي طولي در هنگام وارد شدن نيروهاي فشاري را برعهده دارند.
تقويت ستون در جهت عرض ودر مقابل بارهاي جانبي از وظايف ديگر
ارماتورهاي عرضي ميباشد. ارماتور عرضي را خاموت ميگويند.
بسته به نوع شكل هندسي ستون از خاموتهاي مختلف الشكلي استفاده ميشود.
اگر ستونها استوانه اي يا دايره اي شكل باشند ويا براي ساخت شمعها از
خاموتهايي دايره اي شكل به نام دورپيچ يا اسپيرال استفاده ميكنند .
دورپيچها علاوه بر داشتن عملكرد تنگها باعث محصور شدن هسته داخلي ستون وافزايش مقاومت آن ميشوند و همچنين در حين زلزله رفتار شكل پذير
تري- دارند يعني بدون ترك خوردن تغيير شكلهاي خوبي نشان ميدهند.
بستن ميلگردها به يكديگر:
ميلگردهاي فولادي بايد قبل از بتن ريزي براساس طرح ومحاسبه به
يكديگربسته ويكپارچه شوند تا از جابجا شدن آنها طي عمليات بتن ريزي تا گيرش بتن جلوگيري شود.
بستن ميلگردها به يكديگراز نظر زمان ومكان بستگي به وضعيت كارگاه و نوع قطعه دارد كه تصميم گيري در مورد چگونگي آن به عهده تكنسين ساختمان ميباشد تا حداكثر كارايي حاصل شود.
گاهي تمام يا قسمتي ازميلگردها را خارج از قالب ميبندند و يك شبكه را تشكيل ميدهند وسپس انرا در قالب ميگذارند مانند شبكه كف فونداسيون تكي وگاهي نيزميلگردها را در روي قالب به يكديگر ميبندند مانند ميلگردهاي سقف بتني.
براي بستن دو ميلگرد به يكديگراز مفتول فلزي نرم با قطر 5/1تا2ميليمتر استفاده ميكنند كه اصطلاحا به اين عمل گره زدن ميگويند.
نحوه خم كردن ميلگردها:
با توجه به سنگيني نسبي كار ميلگرد خم كني و فشارهاي نسبي زيادي كه در هنگام خم كردن ميلگرد بر دستها وكمر وبعضا تمامي اعضاي بدن وارد ميشود بهتر است براي كاهش اين فشارها ازميز ميلگرد خم كني استفاده ميشود.
ارتفاع اين ميز معمولا 80 سانتيمترو عرض ان يك متر است وطول ان با توجه به طول ميلگردها و امكانات كارگاه ميتواند بين 3تا9متر درنظر گرفته شود. بر روي اين ميز صفحه خم كن ميلگرد قرار دارد.
اين صفحه عبارت است از صفحه فولادي مربع يا مستطيلي كه برروي آن تعدادي خار فولادي تعبيه شده است واين خارها از حركت ميلگرد در بعضي از جهات جلوگيري ميكند.
صفحه خم كن ميلگرد را از طريق پيچهايي بر روي ميز ثابت كرده وبا
استفاده از اچار F يا اچار گوساله ميلگردها را را به شكلهاي مورد نظر خم ميكنند.
براي ايجاد قلابها و خمهاي استاندارد قطر خار كه ميلگرد به دور ان ميچرخد وخم مورد نظر را بوجود مياورد بايد متناسب با قطر ميلگرد مورد خم باشد.
با توجه به اينكه وظيفه اصلي ميلگردها در بتن تحمل نيروهاي كششي است بايد ميلگردهاي مصرفي در بتن صاف باشد .
با وارد شدن نيرو به ميلگرد مقطع ان بايد در مقابل نيروي وارده مقاومت كند.
در ميلگردهاي ناصاف قبل از اينكه مقطع ميلگرد مقاومتي بروز دهد به دليل طول اضافي ناشي ازناصافي ميلگرد فاصله بين دونقطه اي كه بر انها نيروهاي عمل وعكس العمل وارد ميشوند ميتواند زياد شود كه اين امر در قطعات بتني جايز نيست بنابراين ميلگردهاي مصرفي در بتن بايد حتما صاف وعاري
از خميدگي باشند.
دركارگاههاي ساختماني ميلگردهاي خم شده را از طريق كشيدن بوسيله دستگاههاي كشش برقي صاف ميكنند امادر كارگاههاي كوچك كه فاقد اين دستگاهها هستند براي صاف كردن ميلگردها از پتك يا سندان استفاده ميشود.
در اين صورت بايد وزن پتك انتخابي با توجه به قطر ميلگرد سنگين نباشد.
چنانچه ضربات پتك سنگين باشد امكان ايجاد تنش در ميلگرد وجود دارد يا ممكن است در بعضي از قسمتهاي ميلگرد لهيدگي ايجاد شود وسطح مقطع از مقدار محاسبه شده كمتر گردد.
برش ميلگردها:
برش ميلگردها به دو روش سرد وگرم انجام ميشود كه برش سرد از مزاياي بيشتري برخوردار است.
اما معمولا برش گرم ممنوع است واستفاده از ان تنها با اجازه دستگاه نظارتي امكان پذير ميباشد. ساده ترين وسيله براي برش سرد قيچي دستي ساده است.
اين قيچيها در اندازه متفاوت وبا قدرت برش مختلف ساخته ميشود.
نوع ديگري از قيچيهاي دستي برروي پايه قرار دارند .
اين قيچيها داراي ظرفيت برش بالاتري ميباشند و ميتوان با انها ميلگردهاي قطور رانيز بريد. البته ماشينهاي برقي برش ميلگرد كه به گيوتين معروف هستند نيز وجود دارند كه باعث سرعت بخشيدن در برش بدون نيازبه نيروي كارگر ميشود.
آچارخم كن ميلگرد يا آچار F:
ساده ترين وسيله دستي براي خم كردن مناسب ميلگردها ي نازك اچاري است به شكل F كه اصطلاحا به ان اچار گوساله نيز ميگويند كه قسمت سر اچار از فولاد سخت ساخته ميشود تا در اثر نيروهايي كه هنگام خم كردن ميلگرد به ان وارد ميشود فشرده و له نشود.
نحوه ساخت شناژهاي افقي وعمودي:
نحوه ساخت شناژهاي افقي وعمودي بدين صورت بود كه دو نفر كارگر
براي درست كردن خاموتها ابتدا ميلگردهاي آج دار نمره 8 را به اندازه مشخص شده قطع ميكردند وانرا روي ميز ميلگرد خم كني ميگذاشتند وبا چند حركت انرا بصورت مربع يا مستطيل خم ميكردند واين كار را با اچارF يا يك لوله كه ميلگرد را توي ان ميگذاشتندانجام ميدادند ودر انتها به خاموت خم غير 90 درجه ميدادند كه اين كار براي خاموتهاي شناژهاي افقي به تعداد مشخص شده انجام شد.
اما براي ميلگردهاي طولي از ميلگرد شماره 14 استفاده شد بطوري كه 4عدد ميلگرد را به طول پي بعلاوه طول خم(قلاب) ميبريدند كه مجموعا براي يك قسمت پي 4 عدد ميلگرد را با خاموت به فاصله 25 سانتيمتر با سيم ارماتوربندي و وسيله اي بنام سيم چين ميبستند . به اين قفسه ارماتوري شناژ ميگويند.
بعد از ان شناژها را روي پي سنگي گذاشتند ودر جاههاي عمود بر هم
شناژها را با سيم به هم محكم ميبستند.
بعد از اينكه شناژهاي افقي تمام شد وهمه را در جاي خود گذاشتند دوباره ميلگردهايي به قطر 8 ميليمتر را به اندازه طولي طبق نقشه بريدند وانها را به شكل خاموت در اوردند. سپس ميلگردهاي به قطر 20ميليمتر را با توجه به اندازه هاي موجود در نقشه بريدند وچهار ميلگرد را در گوشه هاي خاموتها ميگذاشتند وخاموتها را بفاصله 25سانتيمتر از همديگر قرار دادند وبا سيم ارماتوربندي محكم ميبستند.
اين كار را براي تمام شناژهاي عمودي انجام دادند وبعد از اماده شدن شناژها انها را در جاي خود قرار دادند .
قالب بندي شناژهاي افقي وعمودي:
پس از آماده شدن شناژها قبل از انكه انها را در جاي خود قرار دهند ابتدا با اب سطح پي سنگي را تميز كردند وبه فاصله معين قطعات بتني كوچكي بنام فاصله نگهدار يا لقمه را در زيرشناژها قرار دادند.
قطر اين قطعات در حدود 5/2تا3 سانتيمتر بود كه در زير شناژهاي افقي كار گذاشته شد تا اينكه سطح زير شناژها به اصطلاح كارگري بتن خور داشته باشد.
البته علت اصلي استفاده از فاصله نگهدار ايجاد فاصله مناسب با سطح پي ميباشد تا اين فضاي ايجاد شده توسط بتن پر شود و ميلگردها عملا در بتن غرق شوند.
بعد از اينكه شناژها در جاي خود مستقر شدند كار قالب بندي شروع شد كه سه روز تمام كارگران ارماتوربند مشغول اين كار بودند اما نحوه كار قالب بندي به اين گونه بود كه ابتدا چند تخته نسبتا طويل را كنار همديگر قرار ميدادند سپس بوسيله تخته هاي زخيم تري كه عمود بر تخته هاي اول
بودند و انها را پشت بند ميگفتند تخته هاي طويل را ميخ ميكردند.
بدين طريق يك صفحه قالب چوبي ساخته ميشد. تعداد وابعاد پشت بندهاي لازم براي يك صفحه قالب با توجه به ابعاد قالب ونيروهاي وارد بران تعيين ميشد.
بعد از اينكه اين صفحات به اندازه كافي ساخته شد انها را در دوطرف يك شناژ قرار دادند وابتدا با تيرهاي چوبي به اسم مهاري نگه داشته شدند.
نحوه قرار گرفتن اين تيرها بدين شكل است كه يك سر انها را به بدنه قالب تكيه ميدهند و سر ديگر را بر روي زمين مهار ميكنند .
براي مهار كردن اين قسمت از سر تيرك ان را بوسيله گچ بر روي زمين
محكم كردند.
براي حفظ فاصله مناسب بين صفحات قالب بر روي سر اين صفحات تخته هايي با فاصله هاي مناسب در نظر گرفته شد و بوسيله ميخ محكم كردند.
البته براي محكم كاري بيشتر دو صفحه قالب را به همديگر بوسيله سيم
ارماتوربندي محكم بستند . با اتمام اين كار قالب اماده بتن ريزي شد.
فاصله نگهدار يا لقمه:
براي ايجاد پوشش يكنواخت بتن روي ميلگردها از قطعاتي بنام فاصله نگه دار يا لقمه استفاده ميشود.اين قطعات قبل از بتن ريزي در فواصل مناسب به شبكه ميلگرد متصل ميشوند.
در صورت عدم استفاده از فاصله نگه دار ممكن است هنگام بتن ريزي
بخصوص هنگام ويبره كردن بتن ميلگردها تغيير مكان دهند و در نتيجه پوشش بتن كم وزياد شود.
گاهي اين تغيير مكان انقدر زياد است كه ميلگرد به صفحات قالب ميچسبد و در نتيجه هيچ گونه پوششي ايجاد نميشود.
فاصله نگهدارها را معمولا از بتن وبه اشكال مناسب ميسازند.
فاصله نگهدار ها بايد از جنس ونوع پايا باشند تا موجب خوردگي ميلگرد و قلوه كن شدن پوشش بتن نشوند.
بهتر است مخلوطي كه در ساخت لقمه ها بكار ميرود از نظر مقاومت و پايايي وتخلخل با بتن اصلي يكسان باشد.
اما در انجام اين پروژه براي ساخت لقمه از قالبهاي كوچك پلاستيكي استفاده شد.بدين صورت كه ابتدا ملات ماسه سيمان اماده شد سپس درون قالبهاي پلاستيكي ريخته شد پس ازطي زمان گيرش و سخت شدن و گذشت يك روز لقمه ها را از قالب پلاستيكي بيرون اوردند وبراي يك روز تمام در حوضچه اب قرار دادند.
با گذشت اين مراحل لقمه ساخته شده اماده استفاده ميباشد.
قلاب انتهاي ميلگرد واندازه استاندارد آن:
براي افزايش چسبندگي بين ميلگردها و بتن بايد در انتهاي ميلگردهاي فولادي قلاب ايجاد كرد.
اين قلابها درمواقعي كه قطعه بتني به كشش مي افتد باعث جلوگيري از هم گسيختگي قطعه ميشود .
قلابها انواع مختلف و اشكال متفاوتي دارند از قبيل چنگك و گونيا و قلاب 180 درجه .
ايجاد هر يك از قلابهاي فوق در انتهاي ميلگردها الزامي ميباشد.
فصل ششم
بتن سازي:
براي ساخت بتن حتي المقدور بايد از ماشينهاي بتن ساز(بتونير) استفاده كرد.
اين ماشينها داراي ديگ گرداننده اي هستند كه به اهستگي حول محوري نسبت به افق ميگردد و بوسيله تيغه اي كه در داخل ان تعبيه شده است محتويات خود را مخلوط مينمايد.
نوع بزرگتر اين دستگاه داراي پيمانه اي ميباشد كه اين پيمانه جهت ريختن شن وماسه در دستگاه از ان استفاده ميشود.
گنجايش اين پيمانه برحسب متر مكعب شن وماسه بر روي ان قيد شده است.
اين پيمانه بوسيله كارگرها از شن وماسه وسيمان پر شده انگاه بوسيله اهرمي محتويات ان به داخل ديگ خالي ميگردد.
زمان مخلوط كردن كليه دفعات بتن سازي مساوي ميباشد و تقريبا هر بار 5/1 دقيقه به دستگاه فرصت داده ميشود تا شن و ماسه وسيمان را مخلوط كند.
حمل بتن:
اگر كارگاه بتن سازي از محل بتن ريزي فاصله داشته باشد براي حمل بتن از ماشينهاي مخصوص حمل بتن استفاده ميشود . اين ماشينها را دمپر ميگويند.حتي المقدوربايد از ريختن بتن داخل ديگ به روي زمين و بارگيري مجدد و حمل ان بوسيله فرغون خودداري كرد.
بايد توجه داشت كه با هر وسيله كه بتن را حمل ميكنيم اعم از پمپاژ يا دمپر يا باگتهاي حمل بتن اجزاء متشكله بتن از همديگر تفكيك نشود.
بتن بايد به حدي روان باشد كه دانه هاي ان بخوبي روي يكديگر غلطيده و كاملا آرماتورها را احاطه نموده و گوشه هاي قالب خود را كاملا پر نموده و كليه هواي موجود در قالب از ان خارج شود وبايد حداقل اب ممكنه را براي انجام كارهاي فوق مصرف نمود زيرا اب بيش از اندازه تبخير شده و جاي انرا هوا پر خواهد كرد.
نسبتهاي اختلاط:
منظور از نسبت مخلوط كردن اجزاء بتن ان است كه كه نسبت مناسبي براي اختلاط شن وماسه به دست بياوريم تا دانه هاي ريزتر فضاي بين دانه هاي درشت تر را پر كرده و جسم توپر بدون فضاي خالي و با حداكثروزن مخصوص بدست ايد و همچنين تعيين مقدار لازم اب بطوري كه بتن به راحتي قابل حمل بوده و در قالب خود جاي گرفته و دور ميلگردها را احاطه نموده و كليه فضاي خالي قالب را پر نمايد ودرمجاورت ان فعل وانفعالات شيميايي سيمان شروع شده وتا مرحله سخت شدن ادامه يابد وبالاخره تعيين مقدارسيمان مورد لزوم براي بدست آوردن بتن با مقاومت كافي كه بتواند به راحتي بارهاي وارده ساختمان را تحمل نمايد. مقاومت نسبي با افزايش سيمان بالا
مي رود.
حداكثر سيماني كه آئيين نامه هاي مختلف براي بتن مجاز دانسته اند400kg سيمان در متر مكعب شن وماسه مي باشد وچنين معتقد هستند اگر مقدار سيمان ازkg 400 بيشتر باشد جاي مصالح سنگي را ميلگرد وبجاي قطعات سنگي كه مقاومت بيشتري دارد قطعات سيماني خواهيم داشت ودر نتيجه باعث ضعف قطعه بتني ميشود.
البته مقدار سيمان به ريزي و درشتي دانه هاي مصرفي بستگي دارد هر قدر دانه هاي مصرفي ريزتر باشد ودر نتيجه سطح مخصوص دانه ها زيادتر باشد به سيمان بيشتري نياز داريم زيرا فرض بر اين است كه دوغاب سيمان مانند نوار نازكي دور تمام دانه ها را آغشته كرده و انها را به يكديگر ميچسباند رايجترين نسبت اختلاط اجزاء بتن در ايران نسبت حجمي براي شن و ماسه و نسبت وزني براي سيمان ميباشد و حتي نام گذاري و طبقه بندي بتن نيز بر حسب كيلوگرم سيمان در متر مكعب شن و ماسه انجام ميگيرد.
با توجه به اينكه سيمان عرضه شده در بازار ايران اغلب در پاكتهاي 50 كيلويي ميباشد اين اختلاط به راحتي انجام ميگيرد.
در مواردي كه در كارگاه از سيمان فله استفاده شود بايد از قبل پيمانه اي كه مقدار 50كيلو گرم سيمان را تعيين ميكند ساخته ودر اختيار گروه بتن ساز قرار داد .
براي تعيين نسبت شن وماسه و اب جداول و راهنماهايي موجود است ولي از انجا كه هميشه ودر همه كارگاهها وسايل تعيين دانه بندي شن وماسه در دست نيست بهتر است به نتايج آ‌زمايشگاهي بيشتر تكيه شود.
بتن ريزي:
قبل از بتن ريزي بايد كليه آرماتورها با نقشه كنترل شود مخصوصا دقت شود كه آرماتورها به همديگر با سيم آرماتور بندي بسته شده باشند و اگر جايي فراموش شده است مجددا بسته شود.
فاصله ارماتورها يكنواخت باشد زيرا اغلب اتفاق مي افتد كه فاصله بين
آرماتورها يكنواخت نيست .
بعضي از انها به هم چسبيده وبعضي با فاصله از همديگر قرار ميگيرند اين موضوع باعث ميشود كه بتن نتواند كليه ميلگردها را احاطه نموده و قطعه همگن و توپري بوجود بياورد.
بايد توجه شود كه محل بتن ريزي عاري از خاك و مواد زايد باشد.
اگر بين اتمام كار آرماتور بندي و بتن ريزي چند روز فاصله باشد حتي ميبايد محل كار با دقت بيشتري بازديد شود ودر تمام روز بتن ريزي حتما بايد يك نفر كارگر با تجربه مدام قالبها را كنترل نموده و اثرات اضافه شدن وزن را روي آنها در نظر داشته باشد ودر موقع بروز خطر افراد ديگر را مطلع كند.
در موقع بتن ريزي بايد از رفت و امد زياد روي آرماتورها جلو گيري نمود زيرا در اين صورت در اثر وزن كارگران در آرماتورها انحناي موضعي بوجود خواهد امد .
بهتر است از قسمتي كه به مركز بتن نزديك تر ميباشد شروع به بتن ريزي نمود زيرا در اين صورت رفت و امد كارگران از روي ارماتورها به حد اقل خواهد رسيد و براي انكه پاي كارگر ها در بتن تازه ريخته شده فرو نرود بايد در مسير عبور و مرور كارگر ها از تخته هايي زير پاي آنها استفاده شود.
بايد مطمئن شويم كه همه گوشه هاي قالب از بتن پر شده و كرمو نمي باشد.
در مورد ستونها بايد ضربه هاي يكنواختي به بدنه قالب كوبيد تا در اثر
ارتعاش بوجود امده بتن در قالب بخوبي جابجا شود.
در دالها و تير ها وسقفها بايد با كوبيدن مدام بتن انرا به تمام گوشه هاي قالب راهنمايي نمود و جسم تو پري بوجود اوريم در بتن ريزي با ارتفاع زياد بهتر است انرا در لايه هاي 30 سانتيمتري ريخته و لايه را بخوبي كوبيدو بعد لايه بعدي را بريزيم.
در موقع بتن ريزي هاي با ارتفاع زياد مانند ديوارها و سدها چنانچه اب اضافي بتن بالا بيايد بايد بتن بعدي را قدري خشك تر ريخت تا اين اب جمع شود.
تا انجا كه ممكن است بهتر است كه بتن ريزي بدون وقفه انجام گيرد تا موقع سخت شدن يكپارچه باشد ولي گاهي مجبور هستيم كه بتن ريزي را تعطيل نموده و كار را در روز بعد شروع كنيم كه در چنين مواقعي بايد محل قطع بتن حتما با نظر مهندس كارگاه انجام شود.
اما براي انجام بتن ريزي در اين پروژه ابتدا همه مصالح مورد نياز كه عبارت بودند از يك كاميون مكادم و ماسه شسته براي اجراي بتن ريزي به محل كارگاه اورده شد البته سيمان پاكتي نيز از قبل اماده شده بود. يك منبع اب نيز براي استفاده در بتن سازي به محل كارگاه اورده شد.
براي مخلوط كردن بتن نيز از دستگاهي بنام ميكسر استفاده ميكردندو طريقه ريختن مصالح در ان به اين روش بود كه ابتدا 1 پيمانه سيمان و 2پيمانه ماسه و1 پيمانه شن و در حدود 5/1 پيمانه اب را در دستگاه ميريختند و در حدود 5/1 دقيقه تمامي مصالح مخلوط ميشد.
چون كه سطح پي سنگي در تمام جهات تراز بود ديگر نيازي به تراز كردن سطح بتن ريزي بوسيله شيلنگ تراز نبود و بوسيله يك نخ بنايي سطح شناژها در يك اندازه ارتفاعي كه مهندس كارگاه انرا تاييد كرد كشيدند تا سطح بتن يكنواخت و تراز در ايد .
يك ساعت قبل از بتن ريزي سطح پي سنگي را اب پاشي كردند و سپس راه مناسب براي عبور فرغونها اماده كردند و دستگاه بتونير يا ميكسررا روشن كردند اين دستگاه توسط يك كارگر ماهر هدايت ميشد كه اين كارگر اب مورد نياز در بتن را درون دستگاه ميريخت وبا اهرمي كه در دست داشت بتن اماده شده را درون فرغون ها ميزيخت.
از ابتداي شروع بتن ريزي همه كارها را مهندس كارگاه تقسيم بندي كرد بطوري كه دو نفر مسئول ريختن مصالح در دستگاه ميكسر بودند و يك نفر نيز مسئول هدايت دستگاه بود. دو نفر ديگر نيز مصالح را با فرغون به محل قالب ها انتقال ميدادند ودر انجااستاد كار محل خالي كردن بتن در قالب ها را نشان ميداد انها نيز به اهستگي بتن را درون قالب ميريختند.
بتن درون قالبها بوسيله يك نفر كارگر ويبره ميشد بدين طريق كه با كوبيدن ضرباتي به پشت قالب ها بتن را به همه قسمتهاي قالب هدايت ميكرد.
البته سطح قالب بتن نيز بوسيله ماله كشي صاف و هموار ميشد. بتن ريزي تا عصر ان روز ادامه داشت.
بتن ريزي در هواي گرم:
بتن ريزي در اين شرايط دمايي تابع تكنيكهاي خاصي ميباشد.
اگر در هواي گرم بتن ريزي مي كنيم بايد سعي كنيم كه حداقل تا چند روز بعد از ريختن بتن انرا مرطوب نگه داريم زيرا در غير اينصورت آب بتن به سرعت تبخير شده وبتن سخت نميگردد.
به اين نوع بتن كه در اثر نرسيدن اب سخت نشده است بتن سوخته ميگويند ونشانه هاي ان اين است كه بتن حتي با فشار دست خرد ميشود.
در صورت مشاهده چنين وضعي قطعه ريخته شده بايد جمع اوري شود و مجددا ريخته شود براي مرطوب نگه داشتن بتن بهتر است با پاكتهاي سيماني روي انرا پوشانده وكاغذ را مرطوب نگه داريم ويا از گوني مرطوب استفاده شود.
يكي ديگر از تكنيكهاي بتن ريزي در هواي خيلي گرم استفاده از سيمان تيپ 4 است كه در موقع سخت شدن حرارت كمي را توليد ميكند.
بعضي از مسائلي كه ممكن است در بتن تازه بوجود آيد:
1- آب انداختن
2- جدا شدن دانه ها
اب انداختن بتن از نظر يك پديده ظاهري اينگونه تجلي مي كند كه پس از بتن ريزي و پرداخت سطحي بتن يك لايه نازك آب اغشته به سيمان روي سطح بتن ظاهر مي شود .
اين اب از قسمتهاي زيرين بتن به دليل خاصيت مويينگي به قسمتهاي سطحي بالا امده ودر مسير خود احتمالا مقداري سيمان را نيز با خود شسته و همراه ميكند.
لذا در قسمتهاي بالايي بتن مقداراب موجود از ابي كه در طرح اختلاط در نظر گرفته شده بيشتر خواهد شد وبه عكس در قسمتهاي پاييني بتن مقدار اب كمتري وجود خواهد داشت.
مشخصات نامطلوب بتن اب انداخته :
بتن اب انداخته پس از سخت شدن نامرغوب بوده و به مقاومت مطلوب و مورد نظر نخواهد رسيد.
لايه رويي بتن اب انداخته پس از سفت شدن به مرور زمان وبا استفاده هاي ترافيكي از ان پودر شده و به صورت گرد وخاك در مي ايدو به اين جهت سطح رويي ناصاف شده وپديده پودر شدگي اتفاق مي افتد.
چنين بتني اولا بدنما شده ودر ثاني نقطه ضعفي براي شرايط يخ زدگي و هوازدگي خواهد بود .
اب انداختن پديده بسيار نامطلوبي است وبايد حتي المقدور از ايجاد ان جلوگيري كرد.
بعضي از استاد كاران سعي مي كنند با زياد ماله كشيدن بر روي سطح بتن يك قشر اب در سطح ايجاد كنند غافل از اينكه اين عمل ضعف هاي اساسي براي بتن ايجاد مي كند.
يكي از دلايل مهم اب انداختن بتن اسلامپ بيش از حد است بنابراين كارايي و اسلامپ كم در كنار مزاياي ديگر احتمال اب انداختن را كاهش مي دهد.
دلايل ديگري از جمله ويبره كردن بيش از حد ونيز نامناسب بودن دانه بندي احتمال اب انداختن بتن را افزايش مي دهد.
3- جدا شدن دانه ها :
جدا شدن دانه ها از پديده هاي است كه در بتن تازه اتفاق مي افتد به اين ترتيب كه دانه هاي درشت مخلوط نشست كرده و به سمت پايين حركت مي كنند و دانه هاي ريزتر به سمت بالا منتقل ميشوند .
بنابراين بتن حالت يكنواختي خود را از دست داده و توزيع دانه بندي به هم مي خورد.
جدا شدن دانه ها در بتن تازه يك پديده نامطلوب محسوب ميشود ومهندسين كارگاه همواره سعي مي كنند كه از عواملي كه ممكن است منجر به بروز اين حالت شود جلوگيري نمايند.
بتني كه دانه هاي ان جدا شده از نظر مقاومت فشاري وخمشي ضعيف شده وبه حد مطلوب نخواهد رسيد.
مهمترين دلايل جدا شدن دانه ها در بتن تازه اسلامپ بالا و بيش از حد است.
دلايل ديگري از قبيل ويبره بيش از حد ويا جابجا كردن بتن در قالب بوسيله بيل يا ويبراتوروياريختن بتن از ارتفاع نيز ممكن است به جدا شدن دانه ها منجر شود.
انبار كردن نامناسب دانه ها ممكن است به جدا شدن دانه ها قبل از ساختن بتن واحتمالا عدم وجود دانه بندي يكنواخت وصحيح در بتن ساخته شده منجر شود.
به همين جهت لازم است انبار كردن دانه هاي شن وماسه در كارگاه به صورت مجزا ودر دپوهاي جداگانه صورت گيرد.
تراكم بتن تازه:
تراكم بتن يعني به حركت در اوردن ذرات بتن و كم كردن اصطكاك بين انها و خارج كردن حبابهاي هوا از بتن.
روشي كه معمولا براي تراكم بتن به كار مي رود ارتعاش است .
هدف از متراكم كردن بتن و خارج كردن حبابهاي هوا ان است كه بتن تو پري بدست ايد تا در نتيجه ان بتن از مقاومت بهتري برخوردار باشد ودر مقابل عوامل مخرب محيطي از خود دوام بهتري نشان دهد .
تراكم بتن با افزايش سطح تماس بين بتن و ميلگرد چسبندگي بهتري بين انها فراهم كرده ونيز سبب مي شود كه پس از باز كردن قالب ها سطح ظاهري صاف وبدون خلل وفرجي براي بتن حاصل شود.
قديمي ترين روش براي ويبره كردن ضربه زدن به قالب بتن است .
طبيعي است كه اين نحوه ويبره براي كارهاي كوچك و كم اهميت مي تواند تا حدودي مناسب باشد.
نگه داري از بتن :
سيمان موجود در بتن ريخته شده در مجاورت رطوبت بايد سخت شده و دانه هاي سنگي موجود در مخلوط را به همديگر چسبانده و مقاومت بتن را به حد اكثر برساند بدين لحاظ بايد از خشك شدن سريع بتن جلوگيري نموده و انرا ازتابش شديد آفتاب و وزش بادهاي تند محفوظ نگه داشته وسطح آنرا حداقل تا هفت روز مرطوب نموده و براي اين كار بهتر است كه روي بتن تازه ريخته شده را با گوني يا كاغذ پوشانده و اين پوشش را مرطوب نگه داريم.
با توجه به گرمي هوا بعد از 4تا5 ساعت از گذاشت بتن ريزي بايد شروع به آب دادن بتن كرد زيرا در غير اينصورت سطح ان ترك مويي خواهد خورد كه ايجاد اين تركها باعث نفوظ هوا به داخل بتن شده وآرماتور بكار رفته در بتن در معرض خورندگي قرار ميگيرد.
بتن تازه ريخته شده نبايد در معرض بارانهاي تند قرار گيرد زيرا باران
دوغاب سيمان و مصالح ريز دانه را شسته و سنگ هاي درشت را نمايان ميكند.
اما در اين پروژه نيز پس از بتن ريزي هر قسمت بوسيله پاكتهاي سيماني روي سطح بتن تازه ريخته شده را پوشاندند و پس از گذشت چند ساعت همه كاغذ ها را طوري مرطوب كردند كه سطح بتن در زيركاغذ كاملا مرطوب باشد.
واين كار را روزانه چهار بار انجام ميدادند.
هم سطح كردن كف اتاقها با شناژ افقي:
پس از اينكه شناژهاي افقي زير ديوار و شناژهاي عمودي ريخته شد بطوري كه در قسمتهاي قبل توضيح داده شد بتن ريخته شده را بوسيله پوشاندن كاغذ از تابش مستقيم آفتاب محافظت كردندو همراه با آن روزانه سه تا چهار بار سطح بتن را آب ميدادندپس از گذشت يك هفته قالب هاي افقي را باز كردند.
به دستور مهندس كارگاه چند كاميون مخلوط قلوه سنگ و چند كمپرسي مخلوط سرند شده را به محل كارگاه آوردند و بوسيله يك ماشين لودر ابتدا قلوه سنگها را درون فضاهاي خالي بين شناژها ودرون اتاقها ريختندبطوري كه سطح قلوه سنگها در همه اتاقها در يك سطح بود و بعد از ان مخلوط سرند شده را روي اين قلوه سنگها ريختند بصورتي كه سطح تمام اتاقها بالا امد و هم سطح شناژ افقي شد.
بعد از اينكه خاك ريزي توسط لودر به اتمام رسيد تمام سطح خاك ريزي شده را اب پاشي كردندوبعد از ان بوسيله غلطك دستي شروع به متراكم كردن ومسطح كردن خاك شدند با اين كار سطح تمام اتاقها يكي شد و به اصطلاح كف همه اتاقها همسطح شناژافقي شد.
قالب بندي شناژ هاي عمودي:
اغلب شناژهاي عمودي بصورت چهار ضلعي مربع يا مستطيل مي باشند.
براي قالب بندي شناژهاي عمودي ابتدا ابعاد شناژ را از روي نقشه تعيين نموده و دو ضلع قالب را به همان ميزان از تخته هاي مناسب بريده وبه چوبهاي چهار تراش كه به ان پشت بند مي گويندميخ مي كنند.
پشت بند هاي اضلاع مقابل قالب اولا در حدود 10تا15 سانتيمتر از پهناي قالب بيشترباشد در ثاني پشت بندهاي اضلاع مقابل درست مقابل يكديگرقرار گيرد تادر موقع اتصال چهار ضلع شناژ به يكديگر با تعيين سيم نجاري به اين زاييده ها امكان اتصال آنها به يكديگر به سهولت انجام پذير باشد.
اما در مورد باز كردن قالب معمولا به محض اينكه بتن حالت رواني خود را از دست داد و شكل هندسي خود را حفظ كرد مي توان قالب آنرا باز كرد و معمولا 48 ساعت بعد از بتن ريزي اين امكان وجود دارد.
در موقع باز كردن قالب بايد توجه شود كه قالب را با احتياط طوري باز كرد كه گوشه هاي تيز شناژ خراب نشود.
بايد توجه نمود كه در موقع نصب شناژهاي قائم و مخصوصا ستونها كاملا شاغولي نصب شود زيرا اگر ستون كاملا شاغولي نباشد بارهاي وارده محوري نبوده و ممانهاي محاسبه نشده در ان بوجود امده و موجب تخريب ساختمان مي گردد.
پس از بستن قالب شناژهاي قائم موقعيت قالب را با تيرهاي چوبي كه در چهار جهت در پاي شناژ روي كف قرار داده شده اند تثبيت مي كند.
قالب بندي هر شناژ عمودي بايد مستقيما داراي ايستايي كافي باشد و تكيه دادن قالب بندي يا داربست آن به شناژهاي مجاور مجاز نمي باشد.
ديوار چيني:
براي انجام عمليات ديوار چيني ابتدا استاد كار شمشه را در دو طرف يك ديوار شاغول و سپس گچ زد و بوسيله يك نخ به دو شمشه به ارتفاع 15الي17 سانتيمتراز سطح كرسي سفت كرد و يك كارگر هم كه فقط موظف بود ملات را با يك فرغون پيش استاد كار ببرد وبا بيل ملات را جلو دست استاد كار روي سطح كرسي (ديوار) مي ريخت و استاد كار ملات را روي ديوار بوسيله كمچه پهن مي كرد و بلوكها را يكي يكي روي ملات مي گذاشت و فشار مي داد تا بلوكها درون ملات قرار گيرند.
پس از اينكه بلوكها در ملات قرارمي گرفتند يك نفر كارگر مقداري قلوه سنگ به دست استاد كار مي داد و او نيز قلوه سنگها را درون بلوكها مي ريخت البته قلوه سنگها همه فضا هاي بلوك را پر نمي كردند وبه همين دليل فضاهاي باقي مانده را بوسيله ملات ماسه سيمان پر مي كردند و سطح بلوك را كاملا صاف ميكردند تا براي رج بعدي يا رديف بعدي آماده باشد.
كل كار تقسيم بندي شده بود بصورتي كه يك كارگر فقط مسئول آماده كردن ملات و آوردن آن با فرغون بود و كارگر ديگري هم مسئول آوردن قلوه سنگ با فرغون بود و كارگري ديگر هم بوسيله فرغون بلوكها را نزديك كار ميبرد و به دست استاد كار مي داد .
هر رج كه تمام مي شد استاد كار نخي را كه ازقبل براي صاف گذاشتن و در يك امتداد قرار دادن بلوكها بسته بود را به اندازه يك بلوك بالا مي اورد و مجددا بر روي بلوكها ملات پهن مي كرد و و بلوك ديگري را روي ان مي چيد.
اين كار را تا زماني انجام دادند كه دستشان به محل گذاشتن بلوكها مي رسيد و سپس براي تسلط بيشتر اقدام به درست كردن چوب بست كردند.
نحوه ساخت چوب بست به اين روش بود كه ابتدا چند بلوك را روي هم قرار دادند و يك تخته پهن را روي ان گذاشتند كه اين روش ساده ترين روش ساخت چوب بست مي باشد البته يكي از مزاياي ساخت اين مدل چوب بست ساخت سريع ان مي باشد در ضمن اين نوع چوب بست به سهولت قابل انتقال به محلي ديگر از كارگاه مي باشد.
نحوه پر كردن شناژ هاي عمودي:
قبل از آماده كردن بتن ابتدا يك چوب بست را در كنار شناژ عمودي درست كردند وسپس يك نفر كارگر روي چوب بست ايستاد.
دو نفر كارگر ديگر نيز مسول آوردن بتن به پاي چوب بست بودند.
يكي از كارگرها بوسيله بيل بتن را از درون فرغون برمي داشت و درون استانبولي ميريخت و كارگري كه روي چوب بست ايستاده بود نيز استانبولي را درون قالب خالي ميكرد.
يك نفر نيز هر بار بعداز ريختن تقريبا 30سانتيمتر بتن درون قالب با ضرباتي محكم كه به پشت قالب وارد ميكرد سعي در ويبره كردن بتن ميكرد والبته در بعضي از مواقع نيز به بالاي قالب رفته و بوسيله ميلگردي كه در دست داشت شروع به كوبيدن بتن درون قالب ميكرد.
اين كار را تا زماني انجام دادند كه همه شناژهاي عمودي پر شد.
هم سطح كردن ديوار:
به وسيله ملات ماسه سيمان تمام سطح ديوارراكه درآن قسمت شناژافقي زيرسقف قرار ميگرفت به سطح هموار ويكسان تبديل كردند سپس قفسه هاي آرماتور را روي آن قرار دادند وقالب بندي كردند.
سپس بلوك سقفي به محل كارگاه آوردهشد . تيرچه ها را روي شناژها صف دادند . پس از چيدن تيرچه ها بلا فاصله يك بلوك در ابتدا ويك بلوك در انتهاي تيرچه قرار دادند تا فاصله يكساني وجودداشته باشد قبل از كار گذاشتن بلوكها درون تيرچه ها ملات گچ وسيمان را به
صورت دوغاب درست كرده وبلوكها را روي صفحه پلاستيكي قرار دادند و دوغاب را روي آنها ريختند وفضاي خالي روي بلوكها را با اين كار پر كردند.
پس از آن چيدن تمامي بلوك ها انجام شد . پس از گذاشتن تمام تيرچه ها طبق نقشه جاي لوله گازو لوله هاي محافظ برق را درديوار د رآوردند و بعد لوله ها را نصب كردند البته قبل از اينكه بلوكها رابچينند شروع به شمع زدن زيرتيرچه كردند بطوري كه شمع ها را به فاصله 5/1 متري از همديگر قرار مي دادند .
زير همه شمع ها را تخته اي گذاشتند كه به آن گوه گفته مي شود كه براي تنظيم ارتفاع شمع استفاده ميشود و آنها را محكم كردند. بعد از گذاشتن شمعها بلوكهاي بين تيرچه ها را چيدند در انتهاي هر تيرچه كه به علت اينكه نميتواستند از بلوكCm30 استفاده كنند از بلوك cm10 استفاده شد . در وسط تمام بلوكها وبصورت عمود برتيرچه ها فضاهاي خالي cm10 را قرار دادند براي ايجاد شناژ مخفي وپس از آن 1 تخته سپري كردند واز دو ميلگرد 14 استفاده كردند وبراي ميلگردهاي افت وحرارت از آرماتور 8 استفاده شد و سپس عمليات بتن ريزي به ضخامت 5 تا7 سانتيمتر انجام شد .
قالب بندي سقف :
در ايران سقف هاي مختلفي وجود دارد كه رايج ترين آنها سقف تيرچه بلوك يا دال بتني يا بتن پيش ساخته مي باشد . دال هاي پيش ساخته نيازي به قالب ندارند ولي در مورد سقف هاي تيرچه بلوك يا دالهاي بتوني ريخته شده در محل براي هر كدام احتياج به قالب بندي مخصوص مي باشد .
سقف هاي بتني ريختهشده در محل نياز به قالب بندي محكم تري مي باشد معمولا از به هم ميخ كردن تخته ها وتشكيل صفحه اي به ابعاد مورد نياز استفاده مي كنند كه اين تخته ها را روي دار بست هاي چوبي قرار داده آنگاه شبكه هاي آرماتور بندي را روي آن قرار ميدهند وبتن ريزي انجام مي شود .
بعد از اتمام كار هم سطح كردن ديوار دستور قالب بندي سقف توسط مهندس كارگاه داده شد و كارگران آرماتور بند شروع به انجام اين كار كردند.
البته سقف اجرا شده در اين پروژه سقف تيرچه بلوك بود وتنها از شمعهايي درزير تيرچه ها استفاده شد چرا كه قالب بندي سقف تيرچه بلوك منحصر به استفاده از همين شمعها مي باشد.
سقف تيرچه بلوك :
اجزاي تشكيل دهنده سقف تيرچه بلوك عبارتند از تيرچه – بلوك – ميلگرد ممان منفي – ميلگرد حرارتي – كلاف عرضي – قلاب اتصال – بتن پوششي متداولترين نوع تيرچه در ايران تيرچه هاي بتوني مي باشد كه با قالب سفالي ريخته وعرضه ميگردد.
تيرچه هاي معمولي با خرپا مسلح مي شوند خرپااز سه قسمت تشكيل مي شود.
1- ميلگردهاي كف خرپا كه تعداد وقطر آن با محاسبه تعيين ميشود وبايد از لحاظ طول وتعداد ونوع ميلگرد كاملا مطابق نقشه باشد براي ا ين كه ميلگردها موقع بتن ريزي جا به جا نشود بهتر است آنها را بوسيله يك يا چند ميلگرد عرضي به همديگر جوش بدهند .
2 - ميلگرد فوقاني خرپا كه از ميلگرد 8يا10يا12آجداربوده و معمولا داخل بتن سقف و ميلگردهاي حرارتي قرار مي گيرد.
3- ميلگردهاي مارپيچ يا ميلگردهاي مهاري خرپا كه ميلگرد كف را به ميلگرد فوقاني متصل مي نمايد.متداولترين نوع خرپا از ميلگرد ساخته مي شود.
اين خرپارا درداخل قالب فلزي ياسفالي قرارميدهند آنگاه بتن باعيار 400يا450 كيلوگرم برمترمكعب سيمان ومصالح سنگي ريزدانه تهيه نموده و قالب را كه درحدود cm10پهنا وcm4ارتفاع دارد از اين بتن پر كرده و آنرا ويبره ميكنند .
بعد از سخت شدن بتن آنرا از قالب جدا كرده وچند روز در حوضچه هاي آب قرار داده آنگاه از آن استفاده ميكنند درهر حال چه قالب سفالي وچه قالب فلزي باشد تيرچه بايد چند روز در حوضچه ها ي آب نگهداري شود .
1- آب انداختن
2- جدا شدن دانه ها
اب انداختن بتن از نظر يك پديده ظاهري اينگونه تجلي مي كند كه پس از بتن ريزي و پرداخت سطحي بتن يك لايه نازك آب اغشته به سيمان روي سطح بتن ظاهر مي شود .
اين اب از قسمتهاي زيرين بتن به دليل خاصيت مويينگي به قسمتهاي سطحي بالا امده ودر مسير خود احتمالا مقداري سيمان را نيز با خود شسته و همراه ميكند.
لذا در قسمتهاي بالايي بتن مقداراب موجود از ابي كه در طرح اختلاط در نظر گرفته شده بيشتر خواهد شد وبه عكس در قسمتهاي پاييني بتن مقدار اب كمتري وجود خواهد داشت.
مشخصات نامطلوب بتن اب انداخته :
بتن اب انداخته پس از سخت شدن نامرغوب بوده و به مقاومت مطلوب و مورد نظر نخواهد رسيد.
لايه رويي بتن اب انداخته پس از سفت شدن به مرور زمان وبا استفاده هاي ترافيكي از ان پودر شده و به صورت گرد وخاك در مي ايدو به اين جهت سطح رويي ناصاف شده وپديده پودر شدگي اتفاق مي افتد.
چنين بتني اولا بدنما شده ودر ثاني نقطه ضعفي براي شرايط يخ زدگي و هوازدگي خواهد بود .
اب انداختن پديده بسيار نامطلوبي است وبايد حتي المقدور از ايجاد ان جلوگيري كرد.
بعضي از استاد كاران سعي مي كنند با زياد ماله كشيدن بر روي سطح بتن يك قشر اب در سطح ايجاد كنند غافل از اينكه اين عمل ضعف هاي اساسي براي بتن ايجاد مي كند.
يكي از دلايل مهم اب انداختن بتن اسلامپ بيش از حد است بنابراين كارايي و اسلامپ كم در كنار مزاياي ديگر احتمال اب انداختن را كاهش مي دهد.
دلايل ديگري از جمله ويبره كردن بيش از حد ونيز نامناسب بودن دانه بندي احتمال اب انداختن بتن را افزايش مي دهد.
3- جدا شدن دانه ها :
جدا شدن دانه ها از پديده هاي است كه در بتن تازه اتفاق مي افتد به اين ترتيب كه دانه هاي درشت مخلوط نشست كرده و به سمت پايين حركت مي كنند و دانه هاي ريزتر به سمت بالا منتقل ميشوند .
بنابراين بتن حالت يكنواختي خود را از دست داده و توزيع دانه بندي به هم مي خورد.
جدا شدن دانه ها در بتن تازه يك پديده نامطلوب محسوب ميشود ومهندسين كارگاه همواره سعي مي كنند كه از عواملي كه ممكن است منجر به بروز اين حالت شود جلوگيري نمايند.
بتني كه دانه هاي ان جدا شده از نظر مقاومت فشاري وخمشي ضعيف شده وبه حد مطلوب نخواهد رسيد.
مهمترين دلايل جدا شدن دانه ها در بتن تازه اسلامپ بالا و بيش از حد است.
دلايل ديگري از قبيل ويبره بيش از حد ويا جابجا كردن بتن در قالب بوسيله بيل يا ويبراتوروياريختن بتن از ارتفاع نيز ممكن است به جدا شدن دانه ها منجر شود.
انبار كردن نامناسب دانه ها ممكن است به جدا شدن دانه ها قبل از ساختن بتن واحتمالا عدم وجود دانه بندي يكنواخت وصحيح در بتن ساخته شده منجر شود.
به همين جهت لازم است انبار كردن دانه هاي شن وماسه در كارگاه به صورت مجزا ودر دپوهاي جداگانه صورت گيرد.
تراكم بتن تازه:
تراكم بتن يعني به حركت در اوردن ذرات بتن و كم كردن اصطكاك بين انها و خارج كردن حبابهاي هوا از بتن.
روشي كه معمولا براي تراكم بتن به كار مي رود ارتعاش است .
هدف از متراكم كردن بتن و خارج كردن حبابهاي هوا ان است كه بتن تو پري بدست ايد تا در نتيجه ان بتن از مقاومت بهتري برخوردار باشد ودر مقابل عوامل مخرب محيطي از خود دوام بهتري نشان دهد .
تراكم بتن با افزايش سطح تماس بين بتن و ميلگرد چسبندگي بهتري بين انها فراهم كرده ونيز سبب مي شود كه پس از باز كردن قالب ها سطح ظاهري صاف وبدون خلل وفرجي براي بتن حاصل شود.
قديمي ترين روش براي ويبره كردن ضربه زدن به قالب بتن است .
طبيعي است كه اين نحوه ويبره براي كارهاي كوچك و كم اهميت مي تواند تا حدودي مناسب باشد.
نگه داري از بتن :
سيمان موجود در بتن ريخته شده در مجاورت رطوبت بايد سخت شده و دانه هاي سنگي موجود در مخلوط را به همديگر چسبانده و مقاومت بتن را به حد اكثر برساند بدين لحاظ بايد از خشك شدن سريع بتن جلوگيري نموده و انرا ازتابش شديد آفتاب و وزش بادهاي تند محفوظ نگه داشته وسطح آنرا حداقل تا هفت روز مرطوب نموده و براي اين كار بهتر است كه روي بتن تازه ريخته شده را با گوني يا كاغذ پوشانده و اين پوشش را مرطوب نگه داريم.
با توجه به گرمي هوا بعد از 4تا5 ساعت از گذاشت بتن ريزي بايد شروع به آب دادن بتن كرد زيرا در غير اينصورت سطح ان ترك مويي خواهد خورد كه ايجاد اين تركها باعث نفوظ هوا به داخل بتن شده وآرماتور بكار رفته در بتن در معرض خورندگي قرار ميگيرد.
بتن تازه ريخته شده نبايد در معرض بارانهاي تند قرار گيرد زيرا باران
دوغاب سيمان و مصالح ريز دانه را شسته و سنگ هاي درشت را نمايان ميكند.
اما در اين پروژه نيز پس از بتن ريزي هر قسمت بوسيله پاكتهاي سيماني روي سطح بتن تازه ريخته شده را پوشاندند و پس از گذشت چند ساعت همه كاغذ ها را طوري مرطوب كردند كه سطح بتن در زيركاغذ كاملا مرطوب باشد.
واين كار را روزانه چهار بار انجام ميدادند.
هم سطح كردن كف اتاقها با شناژ افقي:
پس از اينكه شناژهاي افقي زير ديوار و شناژهاي عمودي ريخته شد بطوري كه در قسمتهاي قبل توضيح داده شد بتن ريخته شده را بوسيله پوشاندن كاغذ از تابش مستقيم آفتاب محافظت كردندو همراه با آن روزانه سه تا چهار بار سطح بتن را آب ميدادندپس از گذشت يك هفته قالب هاي افقي را باز كردند.
به دستور مهندس كارگاه چند كاميون مخلوط قلوه سنگ و چند كمپرسي مخلوط سرند شده را به محل كارگاه آوردند و بوسيله يك ماشين لودر ابتدا قلوه سنگها را درون فضاهاي خالي بين شناژها ودرون اتاقها ريختندبطوري كه سطح قلوه سنگها در همه اتاقها در يك سطح بود و بعد از ان مخلوط سرند شده را روي اين قلوه سنگها ريختند بصورتي كه سطح تمام اتاقها بالا امد و هم سطح شناژ افقي شد.
بعد از اينكه خاك ريزي توسط لودر به اتمام رسيد تمام سطح خاك ريزي شده را اب پاشي كردندوبعد از ان بوسيله غلطك دستي شروع به متراكم كردن ومسطح كردن خاك شدند با اين كار سطح تمام اتاقها يكي شد و به اصطلاح كف همه اتاقها همسطح شناژافقي شد.
قالب بندي شناژ هاي عمودي:
اغلب شناژهاي عمودي بصورت چهار ضلعي مربع يا مستطيل مي باشند.
براي قالب بندي شناژهاي عمودي ابتدا ابعاد شناژ را از روي نقشه تعيين نموده و دو ضلع قالب را به همان ميزان از تخته هاي مناسب بريده وبه چوبهاي چهار تراش كه به ان پشت بند مي گويندميخ مي كنند.
پشت بند هاي اضلاع مقابل قالب اولا در حدود 10تا15 سانتيمتر از پهناي قالب بيشترباشد در ثاني پشت بندهاي اضلاع مقابل درست مقابل يكديگرقرار گيرد تادر موقع اتصال چهار ضلع شناژ به يكديگر با تعيين سيم نجاري به اين زاييده ها امكان اتصال آنها به يكديگر به سهولت انجام پذير باشد.
اما در مورد باز كردن قالب معمولا به محض اينكه بتن حالت رواني خود را از دست داد و شكل هندسي خود را حفظ كرد مي توان قالب آنرا باز كرد و معمولا 48 ساعت بعد از بتن ريزي اين امكان وجود دارد.
در موقع باز كردن قالب بايد توجه شود كه قالب را با احتياط طوري باز كرد كه گوشه هاي تيز شناژ خراب نشود.
بايد توجه نمود كه در موقع نصب شناژهاي قائم و مخصوصا ستونها كاملا شاغولي نصب شود زيرا اگر ستون كاملا شاغولي نباشد بارهاي وارده محوري نبوده و ممانهاي محاسبه نشده در ان بوجود امده و موجب تخريب ساختمان مي گردد.
پس از بستن قالب شناژهاي قائم موقعيت قالب را با تيرهاي چوبي كه در چهار جهت در پاي شناژ روي كف قرار داده شده اند تثبيت مي كند.
قالب بندي هر شناژ عمودي بايد مستقيما داراي ايستايي كافي باشد و تكيه دادن قالب بندي يا داربست آن به شناژهاي مجاور مجاز نمي باشد.
ديوار چيني:
براي انجام عمليات ديوار چيني ابتدا استاد كار شمشه را در دو طرف يك ديوار شاغول و سپس گچ زد و بوسيله يك نخ به دو شمشه به ارتفاع 15الي17 سانتيمتراز سطح كرسي سفت كرد و يك كارگر هم كه فقط موظف بود ملات را با يك فرغون پيش استاد كار ببرد وبا بيل ملات را جلو دست استاد كار روي سطح كرسي (ديوار) مي ريخت و استاد كار ملات را روي ديوار بوسيله كمچه پهن مي كرد و بلوكها را يكي يكي روي ملات مي گذاشت و فشار مي داد تا بلوكها درون ملات قرار گيرند.
پس از اينكه بلوكها در ملات قرارمي گرفتند يك نفر كارگر مقداري قلوه سنگ به دست استاد كار مي داد و او نيز قلوه سنگها را درون بلوكها مي ريخت البته قلوه سنگها همه فضا هاي بلوك را پر نمي كردند وبه همين دليل فضاهاي باقي مانده را بوسيله ملات ماسه سيمان پر مي كردند و سطح بلوك را كاملا صاف ميكردند تا براي رج بعدي يا رديف بعدي آماده باشد.
كل كار تقسيم بندي شده بود بصورتي كه يك كارگر فقط مسئول آماده كردن ملات و آوردن آن با فرغون بود و كارگر ديگري هم مسئول آوردن قلوه سنگ با فرغون بود و كارگري ديگر هم بوسيله فرغون بلوكها را نزديك كار ميبرد و به دست استاد كار مي داد .
هر رج كه تمام مي شد استاد كار نخي را كه ازقبل براي صاف گذاشتن و در يك امتداد قرار دادن بلوكها بسته بود را به اندازه يك بلوك بالا مي اورد و مجددا بر روي بلوكها ملات پهن مي كرد و و بلوك ديگري را روي ان مي چيد.
اين كار را تا زماني انجام دادند كه دستشان به محل گذاشتن بلوكها مي رسيد و سپس براي تسلط بيشتر اقدام به درست كردن چوب بست كردند.
نحوه ساخت چوب بست به اين روش بود كه ابتدا چند بلوك را روي هم قرار دادند و يك تخته پهن را روي ان گذاشتند كه اين روش ساده ترين روش ساخت چوب بست مي باشد البته يكي از مزاياي ساخت اين مدل چوب بست ساخت سريع ان مي باشد در ضمن اين نوع چوب بست به سهولت قابل انتقال به محلي ديگر از كارگاه مي باشد.
نحوه پر كردن شناژ هاي عمودي:
قبل از آماده كردن بتن ابتدا يك چوب بست را در كنار شناژ عمودي درست كردند وسپس يك نفر كارگر روي چوب بست ايستاد.
دو نفر كارگر ديگر نيز مسول آوردن بتن به پاي چوب بست بودند.
يكي از كارگرها بوسيله بيل بتن را از درون فرغون برمي داشت و درون استانبولي ميريخت و كارگري كه روي چوب بست ايستاده بود نيز استانبولي را درون قالب خالي ميكرد.
يك نفر نيز هر بار بعداز ريختن تقريبا 30سانتيمتر بتن درون قالب با ضرباتي محكم كه به پشت قالب وارد ميكرد سعي در ويبره كردن بتن ميكرد والبته در بعضي از مواقع نيز به بالاي قالب رفته و بوسيله ميلگردي كه در دست داشت شروع به كوبيدن بتن درون قالب ميكرد.
اين كار را تا زماني انجام دادند كه همه شناژهاي عمودي پر شد.
هم سطح كردن ديوار:
به وسيله ملات ماسه سيمان تمام سطح ديوارراكه درآن قسمت شناژافقي زيرسقف قرار ميگرفت به سطح هموار ويكسان تبديل كردند سپس قفسه هاي آرماتور را روي آن قرار دادند وقالب بندي كردند.
سپس بلوك سقفي به محل كارگاه آوردهشد . تيرچه ها را روي شناژها صف دادند . پس از چيدن تيرچه ها بلا فاصله يك بلوك در ابتدا ويك بلوك در انتهاي تيرچه قرار دادند تا فاصله يكساني وجودداشته باشد قبل از كار گذاشتن بلوكها درون تيرچه ها ملات گچ وسيمان را به
صورت دوغاب درست كرده وبلوكها را روي صفحه پلاستيكي قرار دادند و دوغاب را روي آنها ريختند وفضاي خالي روي بلوكها را با اين كار پر كردند.
پس از آن چيدن تمامي بلوك ها انجام شد . پس از گذاشتن تمام تيرچه ها طبق نقشه جاي لوله گازو لوله هاي محافظ برق را درديوار د رآوردند و بعد لوله ها را نصب كردند البته قبل از اينكه بلوكها رابچينند شروع به شمع زدن زيرتيرچه كردند بطوري كه شمع ها را به فاصله 5/1 متري از همديگر قرار مي دادند .
زير همه شمع ها را تخته اي گذاشتند كه به آن گوه گفته مي شود كه براي تنظيم ارتفاع شمع استفاده ميشود و آنها را محكم كردند. بعد از گذاشتن شمعها بلوكهاي بين تيرچه ها را چيدند در انتهاي هر تيرچه كه به علت اينكه نميتواستند از بلوكCm30 استفاده كنند از بلوك cm10 استفاده شد . در وسط تمام بلوكها وبصورت عمود برتيرچه ها فضاهاي خالي cm10 را قرار دادند براي ايجاد شناژ مخفي وپس از آن 1 تخته سپري كردند واز دو ميلگرد 14 استفاده كردند وبراي ميلگردهاي افت وحرارت از آرماتور 8 استفاده شد و سپس عمليات بتن ريزي به ضخامت 5 تا7 سانتيمتر انجام شد .
قالب بندي سقف :
در ايران سقف هاي مختلفي وجود دارد كه رايج ترين آنها سقف تيرچه بلوك يا دال بتني يا بتن پيش ساخته مي باشد . دال هاي پيش ساخته نيازي به قالب ندارند ولي در مورد سقف هاي تيرچه بلوك يا دالهاي بتوني ريخته شده در محل براي هر كدام احتياج به قالب بندي مخصوص مي باشد .
سقف هاي بتني ريختهشده در محل نياز به قالب بندي محكم تري مي باشد معمولا از به هم ميخ كردن تخته ها وتشكيل صفحه اي به ابعاد مورد نياز استفاده مي كنند كه اين تخته ها را روي دار بست هاي چوبي قرار داده آنگاه شبكه هاي آرماتور بندي را روي آن قرار ميدهند وبتن ريزي انجام مي شود .
بعد از اتمام كار هم سطح كردن ديوار دستور قالب بندي سقف توسط مهندس كارگاه داده شد و كارگران آرماتور بند شروع به انجام اين كار كردند.
البته سقف اجرا شده در اين پروژه سقف تيرچه بلوك بود وتنها از شمعهايي درزير تيرچه ها استفاده شد چرا كه قالب بندي سقف تيرچه بلوك منحصر به استفاده از همين شمعها مي باشد.
سقف تيرچه بلوك :
اجزاي تشكيل دهنده سقف تيرچه بلوك عبارتند از تيرچه – بلوك – ميلگرد ممان منفي – ميلگرد حرارتي – كلاف عرضي – قلاب اتصال – بتن پوششي متداولترين نوع تيرچه در ايران تيرچه هاي بتوني مي باشد كه با قالب سفالي ريخته وعرضه ميگردد.
تيرچه هاي معمولي با خرپا مسلح مي شوند خرپااز سه قسمت تشكيل مي شود.
1- ميلگردهاي كف خرپا كه تعداد وقطر آن با محاسبه تعيين ميشود وبايد از لحاظ طول وتعداد ونوع ميلگرد كاملا مطابق نقشه باشد براي ا ين كه ميلگردها موقع بتن ريزي جا به جا نشود بهتر است آنها را بوسيله يك يا چند ميلگرد عرضي به همديگر جوش بدهند .
2 - ميلگرد فوقاني خرپا كه از ميلگرد 8يا10يا12آجداربوده و معمولا داخل بتن سقف و ميلگردهاي حرارتي قرار مي گيرد.
3- ميلگردهاي مارپيچ يا ميلگردهاي مهاري خرپا كه ميلگرد كف را به ميلگرد فوقاني متصل مي نمايد.متداولترين نوع خرپا از ميلگرد ساخته مي شود.
اين خرپارا درداخل قالب فلزي ياسفالي قرارميدهند آنگاه بتن باعيار 400يا450 كيلوگرم برمترمكعب سيمان ومصالح سنگي ريزدانه تهيه نموده و قالب را كه درحدود cm10پهنا وcm4ارتفاع دارد از اين بتن پر كرده و آنرا ويبره ميكنند .
بعد از سخت شدن بتن آنرا از قالب جدا كرده وچند روز در حوضچه هاي آب قرار داده آنگاه از آن استفاده ميكنند درهر حال چه قالب سفالي وچه قالب فلزي باشد تيرچه بايد چند روز در حوضچه ها ي آب نگهداري شود .
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم فروردین ۱۳۹۲ ساعت 18:53 توسط مهدي واصلي
|
وب سایت مهندس عمران با هدف ارتقا سطح علمی دانشجویان و آگاهی از اخبار به روز رشته عمران و دانلود جزوات و نرم افزار ها و ... راه اندازی شده است.لذا خواهشمند است با نظرات و انتقادات خود من را در ارائه هر چه بهتر مطالب راهنمایی فرمایید.با تشکر مدیر وب سایت